เขาพลิกตัวผมคว่ำหน้าลงกับเตียงมือที่แค่นคลึงสะโพกของผมกลับเลื่อนมากอบกำส่วนอ่อนไหวของผม ทั้งยังรูดรั้งจนผมสั่นไปทั้งตัวกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้รับ
มันต่างจากทำเอง
"อะไร อย่าอะไร อย่าทำอย่างนี้เหรอ?"
"อาห์...อ๊าาาา"
ผมฟลุบหน้าลงกับหมอน สองมือกำกันแน่น ยิ่งดึง ทึ้งหาทางให้ตัวเองเป็นอิสระ ถึงจะเจ็บที่ข้อมือ แต่ไอ้ความรู้สึกเสียวๆแทนที่จนลืมเจ็บไปเลย
"อย่า! คเชนทร์ อึ่ก อือออ พะ พอ...พอแล้ว!"
ปากผมบอกว่าพอ แต่สะโพกผมมันไม่ยอมทำตามที่ผมพูดเลยสักนิด
"พอเหรอ ก็ได้"
"แฮกๆ"
ช่วงบนของผมแนบไปกับพื้น โชว์สะโพกขาวกับก้นเนียนให้เขามองอย่างลืมอาย หอบหายใจระรัวกับสิ่งที่เขาทำเมื่อกี้
"คิดว่าฉันจะใจดีขนาดนั้นเลยเหรอ?"
สวบ
"อ๊าาาาาา!!!"
ผมเบิกตากว้าง มือกำกันแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ สองขาก็สั่นสะท้าน เกร็งไปทั้งร่างกับนิ้วของเขาที่จู่ๆก็สอดเข้ามาทางช่องทางด้านหลังที่ผมไม่คิดจะแตะต้อง
"อือออ...ไอ้โรคจิต! อึ่ก.."
ความเจ็บเสียดแล่นพล่านไปทั่วร่าง ควบคุมสติตัวเองไม่อยู่แล้วในตอนนี้ สิ่งที่ไม่คิดว่ามันจะเกิดกับตัวเองมันกำลังเลวร้ายกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก
"ฮึก...คเชนทร์! นายมันโรคจิต! นายมัน...อ๊าาา อึ่ก..."
ผมสบถคำหยาบออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า หลังจะให้ช่วยบรรเทาความเจ็บนี้ได้ แต่ก็ต้องน้ำตาไหลพราก เกร็งตัวเป็นเท่าตัวตอนที่รู้สึกว่าเขาไม่ได้สอดเข้ามาแค่นิ้วเดียว
"พะ พอ! พอแล้ว! พอ ฮึก...อึ่ก..พอ!!"
ไอ้สิ่งที่ผมพูดพร้อมน้ำตามันไม่มีความหมายเลยรึไงกัน เขาถึงได้สอดมันเข้ามาลึกกว่าเดิม
"อ๊ะ!!!"
แล้วผมก็กัดปากตัวเอง ซุกหน้าลงกับหมอน อุดเสียงครางไม่เป็นภาษาของตัวเอง จะไม่ให้ผมสั่นเป็นเจ้าเข้าอย่างนี้ได้ยังไง ก็เขาแยกปลายนิ้วไปคนละทางภายในตัวผมน่ะสิ! มันรู้สึกนะเว้ย! แล้วไอ้ที่ทำแบบนั้นน่ะ ผมขนลุกไปทั้งตัวแล้ว!
"อื้ออ...อื้ออ"
ผมถึงกับกัดหมอนครางอือ อื้อ อย่างทำอะไรไม่ได้เลย ขาก็ถูกล่าม มือก็ถูกล่าม แค่จะขยับตัวยังทำไม่ได้เลย มันกระสันไปทั้งตัว
"อือออ อาาา"
สุดท้ายผมก็ครางออกมาจนได้ ก็ในเมื่อคเชนทร์เขาเพิ่มนิ้วเข้ามาในตัวของผมอีกแล้วนี่น่า นี้กะจะทำอะไรกันแน่! (เขาจะขยายไง นี้เขาใจดีนะเนี่ยขยายให้ก่อนอ่ะ)
"คเชนทร์...อึ่ก...เชนทร์...พะ พอแล้ว...ยอม..ยอมแล้ว.. เจ็บแขน มือจะขาดอยู่แล้ว...อึ่ก..ยอมทุกอย่างเลย อื้ออ"
ว่าแล้วก็ต้องใช้ลูกอ้อนเพื่อเอาตัวรอด แค่เริ่มผมก็เจ็บขนานนี้ ถ้ามากกว่าร่างกายผมได้ระเบิดเป็นเซี่ยงๆแน่
"นะฮะ..ปล่อยสองก่อน...สองยอม..อึ่ก..ฮึก สองยอมแล้ว..ยอมทุกอย่างเลย ฮึก"
น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าที่ไหลมาไม่ขาดสาย ไม่ได้มาจากการบีบน้ำตาที่ผมชอบทำ แต่มาจากความรู้สึกเจ็บเสียดที่ได้รับนี้
"ยอมใช่ไหม?"
หงึกๆ
ผมพยักหน้ากับตัวเอง จากที่เกร็งๆก็ค่อยหายใจโล่งท้องหน่อยตอนที่เขาเอานิ้วออกไปแล้ว
ฟลุบ
แล้วผมก็นอนราบกับพื้นเตียง ฮุบอากาศเข้าปอดก็ยังไม่พอ นอนหอบพยาบๆยิ่งกว่าปลาขาดน้ำอีก
"หันหน้ามา"
ผมเม้มปากแล้วก็พลิดตัวขึ้นมาตามคำสั่ง กระพริบตาถี่ๆไล่น้ำตาออกไป กลับมาเป็นสองจอมอวดดีที่เขาชอบด่าว่าปากดีนั้นแหละ
"อย่าเกร็ง"
"อะไรนะ...อ๊าาา!"
ผมสะบัดหน้าไปมาตอนที่รู้สึกอะไรเย็นๆที่ช่องทางด้านหลัง ดูเหมือนเขากำลังจะทำอะไรสักอย่าง มือเค่นคลึงก้นผมไปด้วย แต่ที่ผมสงสัยคือไอ้อะไรเย็นๆที่แตะอยู่ตรงปากทางเข้านั้นแหละ
"อะไร...มันคืออะไร..."
"บอกว่าอย่าเกร็งไง ยอมแล้วไม่ใช่รึไง"
กึก
พอเอาคำของผมมาพูดซ้ำผมก็กัดปากแน่น หุบขาเข้าหากันแต่ก็ถูกแยกออกกว้างเหมือนเดิม
สวบ
"อ๊ะ อ๊าาา"
ผมกัดฟันเชิดหน้าหลับตาปี๋ ไอ้อะไรที่มันเย็นๆเหมือนพลาสติกที่เคลือบด้วยสารล่อลื่น ยาวกว่า ใหญ่กว่านิ้วซะอีก
"อึ่ก..เอามันออก เชนทร์...เอาออกไป..."
มือผมก็ไม่ได้ดั่งใจเอาซะเลย ทำอะไรไม่ถนัดเลยตอนที่ถูกล่ามมือล่ามเท้าไว้แบบนี้
"เอาอะไร อันนี้น่ะเหรอ?"
ผมโงหัวขึ้นมามองก่อนจะสะอื้นขึ้นมาอีกครั้ง ไอ้บ้านี้ มันเอาไอ้แท่งพลาสติกใสๆรูปทรงแบบนั้นเข้าไปในตัวของผม แถมยังทำหน้าเหมือนกำลังตกอยู่ภวังค์ของตัวเองอีก มันโรคจิตเข้าขั้นไปแล้ว
"อึ่ก อาห์ อาาา อย่า อย่า อึ่ก.. พอแล้ว.."
ผมสะบัดหน้าไปมา เสียงสั่นๆกับคำขอร้องที่ผมไม่คิดว่าชาตินี้จะต้องได้ทำแบบนี้ก็หลุดออกมาจากปากอย่างง่ายได้ สมองกำลังขาวโพลนไปหมดแล้วคิดอะไรไม่ออกเลย
"ขอโทษมาซะ"
"ห้ะ?"
ผมกัดปากมองเขาอย่างไม่เข้าใจ ผมทรมานจะตายอยู่แล้ว เขากลับบอกให้ผมขอโทษเนี่ยนะ ขอโทษเรื่องอะไรกัน
"ขอโทษที่ทำสร้อยฉันเป็นรอย แล้วก็ขอโทษที่เตะฉันด้วย"
ผมส่ายหน้าหวือ แววตาบ่งบอกว่าไม่เอาเด็ดขาด และนั้นแหละ มันเหมือนกับการประหารชีวิตตัวเอง เพราะเขาเล่นดันไอ้แท่งนั้นเข้ามาจนสุด ทำเอาผมสะท้านไปทั้งตัว ความจุกเสียดที่แล่นเข้ามาพร้อมกับความใหญ่โตนั้น
"อึ่ก..ฮึก...เจ็บ..มันเจ็บ.."
ผมกัดฟันกระพริบตาไล่หยาดน้ำใสที่เอ่อล้นดวงตา ทั้งขา ทั้งมือก็สั่นไปหมด สั่นทั้งตัวนั้นแหละ
"ฮึก..ปล่อย..ปล่อยฉันนะ..ปล่อย..."
ผมมองเขาผ่านม่านน้ำตาอ้าปากขอเขาทั้งๆที่รู้ว่ายังไงเขาก็ไม่ยอมแน่ๆ
"ขอโทษสิ"
ขวับๆ
ผมส่ายหน้าอีกครั้งและอีกครั้ง แล้วบทลงโทษของเด็กดื้อก็คือการยอมรับความเจ็บเสียดจากช่องทางด้านหลังนั้น มันเจ็บ มันเจ็บจนผมหายใจไม่ออก หอบหายใจระรัวตามจังหวะที่เขาขยับไอ้แท่งยักษ์นั้น
"อึ่ก อ๊าห์ อา"
"อย่าเกร็ง"
มาลองโดนเองไหมเล่า!! เวลานี้ก็พยายามไม่เกร็งแล้วเว้ย แต่มันทำได้ซะที่ไหนกันล่ะว่ะ เล่นดึงดันเข้าออกรุนแรงซะจนปมตัวโยกตามอย่างนี้คงจะผ่อนคลายได้อยู่หรอก
"อื้อออ อ๊าาา ไม่...อึ่ก.."
พอเริ่มมาสักพัก ผมเริ่มคุ้นชินกับมันแล้ว ผมถึงได้รู้ ว่ามันเสียงโคตรๆเลย ไม่ใช่แค่จุก แค่เจ็บ เหมือนในตอนแรก มันทั้งเสียว ทั้งแน่น ทั้งเย็น เต็มช่องทางด้านหลังของผมไปหมด แค่ผมขยับนิดเดียวก็สะท้านไปทั้งตัว
"อ๊ะ อ๊าาา อึ่ก ฮึก.."
กับความรุนแรงที่เขามอบให้นี้มันช่างหอมหวาน เป็นผมเองที่ขยับตามจังหวะที่เขาขยับ รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ผมโคตรเสียวเลย เสียวจนต้องกัดปากล่างตัวเองจนรู้สึกเจ็บ เสียวแบบที่นอนกับผู้หญิงมันเทียบกันไม่ติด
แกร๊ก
โซ่ที่คล้องขาของผมมันหลุดออกไปแล้ว รวมถึงที่มือของผมด้วย
ฟลุบ
ผมตกใจนิดๆตอนที่เขาดึงแท่งใสนั้นออกไป ตอนแรกก็งงอยู่หรอกว่าทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น แต่ก็เข้าใจในเวลาต่อมา ตอนที่เขาแทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงหว่างขาของผมรูดซิบกางเกงตัวเองแบบนั้น
"จะเอามันเข้ามางั้นเหรอ"
แต่ก็ยังถามเพื่อความแน่ใจ เงยหน้ามองฝ่าความมืดไปมองตาเขา แววตาที่กำลังครุกรุ่นไปด้วยความต้องการ
"ยอมแล้วไม่ใช่รึไง"
"แต่แบบนี้มัน.."
"จะยอมทุกอย่างเลย ใครกันที่พูดคำนี้"
แต่นี้มันเจ็บกว่าโดนล่ามอีกนะเว้ยยยย
สวบ
"อ๊าาาาา"
ผมเชิดหน้าขึ้น แอ่นหน้าอกลอยขึ้นจากพื้น สองมือก็กำหมอนที่หนุนอยู่แน่น ไอ้ความแตกต่างของขนาดที่เพิ่งเข้ามาเมื่อกี้มันทำให้ผมเจ็บอีกครั้ง แต่ว่าครั้งนี้กลับมาพร้อมกับความเสียว ทั้งเจ็บ ทั้งเสียว
หมับ
"อือออ ดี...รู้สึกดี.."
ถึงเขาจะเข้ามาแบบไม่บอกไม่กล่าว แต่ไอ้แท่งร้อนๆที่ผมสัมผัสได้นี้มันสุดยอดไปเลย ทั้งร้อน ทั้งเต็ม คับไปหมดทั้งช่องทางด้านหลัง
"อืมมม ปากดี"
ผมไม่รู้หรอกว่าเขาทำหน้ายังไงเพราะตอนนี้ผมเอาแต่หลับตากับความรู้สึกที่ได้รับ รู้อย่างเดียวว่าเขาครางในลำคอฮึ่มๆ คงจะชอบใจไม่น้อย
"อ๊าาา อะ..อาา คเชนทร์..อ๊าาา เชนทร์..."
เพราะไอ้แรงกระแทกที่เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นมันทำให้เสียงของผมขาดๆหายๆตอนเรียกชื่อของเขา
"อย่าเรียก..แบบนั้น.."
แบบไหน เชนทร์ เหรอ?
ฟึ่บๆๆ
"อ๊าาาา อะ อะ อ๊า อาห์"
ผมครางเสียงหวาน เปร่งเสียงออกมาอย่างไม่คิดอายอีกคน ก็ในเมื่อมันรู้สึกดีจนต้องปลอดปล่อยออกมา ไม่ทางไหนก็ทางหนึ่งนั้นแหละ แล้วตอนนี้ผมก็กำลังเสียวสุดๆ ทั้งๆที่เขาไม่ได้แตะตรงนั้นของผมเลยแท้ๆ แต่ทำไมผมถึงได้รู้สึกอยากปลดปล่อยขนาดนี้
"อืออออ"
ไอ้ความรุนแรงที่มีแต่จะเพิ่มมากขึ้น ผมก็ยิ่งชอบ ผมก็ยิ่งตื่นเต้น
"อ๊าาาา อะ อาาา เสียว"
"อือออ ไม่เจ็บแล้วรึไง?"
ผมส่ายหน้าขวับๆปรือตาขึ้นมามองอีกคนที่กำลังควบกายคร่อมผมอยู่ด้านบน เหงื่อเม็ดแล้วเม็ดเล่าผุดขึ้นบนหน้าของเขา แล้วหยดลงบนตัวของผม บนแก้มของผม บนอกของผม
"อืออออ อ๊าาาา แรงกว่านี้อีก...อาาา อะ อะ"
หมับ
ผมวางมือลงบนไหล่ของเขา เขาก็ยิ่งกระแทกแรงกว่าเดิมจนผมตัวสั่นโยกเยกไปมา เผลอจิกเล็บลงบนไหล่ของเขาเต็มแรง
"อืออออ แม่งเอ้ย อืมม"
เขาโน้มตัวลงมาหาผม สอดมือเข้าใต้เอวแล้วก็กอดผมเอาไว้ ไอ้จังหวะที่ว่าร้อนแรง รุนแรง เมื่อกี้ มันก็มากขึ้น มากกว่าเดิมจนผมต้องครางเสียงหลง
ฟึ่บๆๆ
"อร๊างงงงง"
ในเวลาต่อมาผมก็ปลดปล่อยออกมา หอบหายใจรัวๆอยู่อย่างนั้นสักพัก คนข้างบนก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดกระแทก ควบกายเข้ามาข้างในลึก ลึกซะจนผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว
"อืมมม"
เสียงครางต่ำมาพร้อมอะไรอุ่นๆที่พุ่งเข้ามาภายในจนทะลักจนไหลย้อนออกมา
ติดตามผลงานได้ที่นี้เลยครับผม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น