เฮือก
พูดจบคนที่นั่งทับท้องเขามานานสองนานก็ลุกแล้วแหวกขาชิตออกกว้าง แล้วแม่ง ไม่แหวกเฉยๆ มันแทรกเข้ามาตรงกลางระหว่างขาด้วย
"แม่ง ปล่อยนะอั้ม ฉันจะไม่ทำร้ายนาย"
ก็เหมือนคำเตือน ที่หากเอาจริงชิตตวัดขาถีบอั้มออกไปก็ยังได้ แต่เพราะคิดว่าเป็นน้องเพื่อน ถึงได้ยังใจดี แต่ดูท่าแล้วอั้มเอาจริงแน่ๆกับคำพูดที่ว่าจะจับชิตทำเมีย
ฟึ่บ
"สายไปแล้วล่ะ"
สวบ
"อึก..."
แล้วยังไม่ทันได้หายใจหายคอ ไอ้เด็กร้ายกาจก็สอดแท่งเอ็นของตัวเองเข้ามาภายในแบบไม่ให้ตั้งตัว แล้วแม่ง ไม่มีทั้งการเบิกทาง ไม่มีตัวช่วยอย่างเจลหรืออะไร เล่นสด ไม่มีตัวแสดงแทน
"หึๆ พูดไม่ออกเลยเหรอ?"
ฟึ่บ
"อ๊าาาาาากกกกกกก"
ชิตเชิดหน้าขึ้นกัดฟันกรอดอย่างเคียดแค้นกับสิ่งที่อั้มทำ แน่ล่ะ เจ้าของชื่อภิญโญก็แสยะยิ้มมุมปากพร้อมกับขยับสะโพกให้แท่งเอ็นของตัวเองเข้าไปลึกๆ
"อึ่ก หยุด!!! หยุดนะ!"
ใช่ว่านี้คือครั้งแรกที่ชิตถูกบุกรุก แต่นั้นมันเรื่องสมัยเรียนที่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นเกย์รับได้ไหม แล้วบอกเลยว่าครั้งเดียวในชีวิต แล้วไม่เป็นรับให้ใครอีกเลย สรุปง่ายๆ ชิตไม่เหมาะกับตำแหน่งนี้
แต่ไอ้คนที่เหงื่อตกกับการกดขาแกร่งที่ดีดดิ้นตามใจตัวเองจะไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ถึงขั้นเหงื่อตกเลยล่ะกับคนแรงเยอะที่พอเจอรุกแล้วก็ยังมีแรงเหลือให้ขัดขืน
"แรงเยอะนักนะมึง"
ไม่เพียงหายใจไม่ทัน แต่ชิตถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองตอนที่อั้มควานนิ้วเข้าไปในโพรงปากพร้อมๆกับขยับสะโพกบดเบียดเจ้าลูกชายเข้ามาลึกกว่าเดิม กระแทกกับพนังด้านในแบบที่ชิตจะทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
ซีกหน้าของคนผิวเข้มสบัดไปตามแรงตบจากคนข้างบน ถึงจะผิวเข้มแค่ไหน แต่แก้มก็ยังขึ้นรอยแดงแทบจะทันที ไม่กี่วิต่อมาก็ได้เห็นดวงตาเย็นชาที่มองเขาอยากจะกลืนเข้าไปได้ทั้งตัว
ฟึ่บๆๆ
"อึ่ก อ๊าาากกก อั๊ค อั้ม!!! บอกให้หยุดไง!!!"
"ซี้ดดดด แน่นอย่างนี้ครั้งแรกของมึงหรือเปล่า หึๆ"
ฟึ่บๆๆ
เจ้าของใบหน้าน่ามองแสยะยิ้มพร้อมกับโยกสะโพกอย่างสนุกสนาน แล้วไม่น่าแปลกเลยที่ช่องทางที่ไม่ได้ถูกแตะต้องมานานจะ..ฉีก
"อั๊ค อั้ม!!! อ๊ะๆ อ๊าาาา"
แผล็บ
ใบหน้าหล่อร้ายก้มลงไปเลียรอยแดงที่ตัวเองทำไว้ ก่อนจะบีบปลายคางให้ชิตเปิดปากออก
"อึ่ก"
จากที่คิดว่าจะกระทืบไอ้เด็กเวรนี้ให้รู้สำนึกกลายเป็นว่าถูกดูดเรี่ยวแรงไปหมดจนขยับตัวไม่ได้ ได้แค่ครางพร้อมกับตวาดเรียกชื่อคนที่ตบเขาเท่านั้น
"หึๆ เลือดออกเลยว่ะ ฮ่าๆๆๆ"
การที่อั้มหัวเราะชอบใจตอนที่เห็นเลือดของคนที่เขาคิดว่าจะมาฟันพี่สาวตัวเองแล้วหัวเราะมันดูจิตๆซะจนชิตต้องขมวดคิ้วหนึ่งเพราะความเจ็บจากสะโพกที่กระแทกกระทั้นช่องทางอย่างไม่ปราณี อีกส่วนมาจากอาการเสียดแทงในอก
พูดให้ถูกก็เจ็บใจนั้นแหละ
"อึ่ก อืมมมมม พอได้แล้ว!! บ้าเอ้ย!!!!"
คนที่ยังตั้งตัวไม่ติดหอบแฮ่กๆเสียงแหบพร่ากับความเร้าร้อนบนเตียง แล้วก็ต้องเบิกตากว้างกว่าเดิมตอนที่เจ้าของแท่งเอ็นที่บุกรุกเข้ามาในตัวกดกายแช่ไว้ภายใน
"จะทำอะไร!!"
"เรื่องสนุกๆ ก็มึงเล่นไม่ครางเลย หึๆ ร้องออกมาสิ ร้องออกมาดังๆ"
ฟึ่บ
คนที่เอื้อมมือไปควานหาแส้สีดำขึ้นมาดึงจนยางยืดแล้วเลียขอบปากอย่างซาดิส ไม่เพียงเอาออกมาขู่ อั้มเริ่มง้างมือแล้ว
เพียะ
ฝาดเข้าเต็มๆสีข้างให้ชิตกัดฟัน กะความเจ็บตอนถูกทรมานมาเฟียอย่างเขาพอทน แต่กะความเจ็บตอนที่ถูกขมขืนนี้เขาไม่มีประสบการณ์!
"ดูเหมือนผิวมึงจะหนานะ กูใช้แส้ซะเต็มแรงยังเห็นแค่รอยสีแดง..."
เพียะ
"อึ่ก!!!"
ฟึ่บๆๆๆ
สะโพกทำหน้าที่ของตัวเอง มือก็ฝาดแส้ลงบนร่างท่อนบนของธนชิตไปด้วย เจ้าของชื่อภิญโญกลับยิ่งหงุดหงิด
ก็แม่งไม่ร้องสักแอะ!
"ทำไมถึงได้ทนขนาดนี้วะ!"
เมื่อไม่เป็นอย่างที่คิด อั้มที่ฝาดแส้ลงบนตัวชิตอย่างไม่ยั้งตั้งแต่เมื่อกี้ก็เริ่มหงุดหงิด โน้มตัวลงไปหาพร้อมกับบีบคางให้คนที่ถูกเสียบอยู่จ้องตาเขม็ง
"ร้องออกมาสิว่ะ ร้องดังๆ"
"อึ้ก"
“กูบอกให้มึงร้องไง!”
ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิดกับอะไรที่ไม่ได้ดั่งใจ อั้มจึงคว้าแส้มาตวัดสร้างรอยเพิ่มตรงหน้าอก แต่ชิตก็ยังไม่ปริปากอยู่ดี แล้วก็หมดปัญญา แล้วก็เลื่อนนิ้วที่อยู่ในปากออกมา พร้อมกับไล่ขยี้ริมฝีปาก แล้วริมฝีปากของชิตมันก็ช่างยั่วยวนซะจนอั้มกลืนน้ำลาย พร้อมกับโน้มหน้าลงไปหา
“อืออออ”
ริมฝีปากของอั้มแตะลงบนกลีบปากของชิตอย่างรุนแรง บดขยี้อย่างชอบใจรสชาติแปลกๆบนปาก
“อื้มมมม”
แล้วเพราะอะไรไม่รู้ แค่นั้นชิตก็เชิดหน้าขึ้นรับกลืบปากที่รุนแรงนั้น แล้วก็ช่วยไม่ได้ที่อั้มจะกระหน่ำจูบ แล้วก็ช่วยไม่ได้ที่อั้มจะ...สอดลิ้นเข้าไป เพิ่มอารมณ์แล้วก็ยิ่งเสริมให้จูบเร้าร้อนมากกว่าเดิม
“อึ่ก”
แล้วจากคนที่ไม่มีเสียงก็เริ่มครวญครางกับกระโยกสะโพกรุนแรงของอีกคน แล้วมันก็เริ่มทำให้อั้มสนุกขึ้นมาแล้ว มากขึ้นเรื่อยๆ จนแตะปลายทางพร้อมๆกับชิตในเวลาไม่ช้า
............................................
อย่าลืมคอมเม้นต์ให้กำลังยูด้วยนะครับผม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น