The Prince S Ep.23

หมับ

"อึ่ก"

แก่นกายใหญ่ตั้งตรงทันที่ธนชิตจับหมับ ไม่ใช่จับธรรมดา ขย้ำขยี้เดี๋ยวหนักเดี๋ยวเบาให้เสียวปนๆเจ็บ แค่นั้นคนซาดิสอย่างอั้มก็มีอารมณ์ได้แล้ว

คนที่ปลุกเร้าอารมณ์คนอื่นเลียขอบปากก่อนจะยันตัวขึ้นปลดกางเกงด้วยความเร็วแบบที่คนที่ถูกปล่อยมือยังไม่รู้ตัว

หมับ

แล้วก็ถูกจับกดกับเตียงเหมือนเดิม

"ครั้งที่แล้วไม่เข็ดไม่หลาบนะ ฉันยังซาดิสไม่ถึงใจหรือยังไง ช่วยไม่ได้ ครั้งนี้จะไม่มีคำว่าปราณีในเซ็กส์ของเรา"

ฟึ่บ

สวบ

"อ๊าาาาาาาากกกกกกกก"

เสียงร้องดังก้องไปทั่วห้องตอนที่แท่งเอ็นใหญ่สอดพรวดเข้ามารวดเดียวจนสุด แล้วคิดดูสิ ช่องทางด้านหลังที่ไม่ได้ถูกสร้างมาให้มีอะไรสอดเข้าไป ไม่มีการเบิกทางหรือตัวช่วยใดๆ แล้วชิตก็ไม่ใช่ฝ่ายรับที่คุ้นชินกับการถูกรุกล้ำ

"จะ เจ็บ ฮึก"

คนที่คิดว่าชาตินี้จะไม่มีวันเสียน้ำตาอีกถึงกับกัดปาก ยามที่ดวงตาร้อนผ่าวหลั่งน้ำใสเพราะความเจ็บเสียดภายใน

ช่องทางที่กระตุกถี่ๆ
บอกชิตว่าหมอนี้ชอบ แต่ใบหน้ากับเปื้อนด้วยน้ำตาบอกเขาอีกว่ามันทรมานจะขาดใจ แล้วผู้ชายที่ผ่านอะไรมาเยอะอย่างเขาก็ถึงกับรู้สึกผิดไปแว๊บหนึ่ง

แต่มันก็ช่วยไม่ได้จริงๆ ถ้าจะเอาไอ้เด็กคนนี้ให้อยู่ มันก็ต้องถึงขั้นนี้นี่แหละ

ฟึ่บ

สวบ สวบ สวบ

แล้วนอกจากจะไม่สนใจเสียงร้องเหมือนจะขาดใจแล้ว ยังเริ่มขยับสะโพกถี่รัวซะอีก"อื้อออ ไอ้สัด! อย่า อึ่ก"

เสียงแหบพล่าแทบจะพูดไม่เป็นประโยค แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน เสียงที่ชิตนึกชอบใจและสะใจเล็กๆที่ทำให้คนอวดดีอย่างอั้มอยู่ในสภาพแบบนี้ได้

เพราะงี้ถึงได้บอกว่านายกับฉันกระดูกมันคนละเบอร์

สวบ สวบ สวบ

แม้ความเจ็บปวดจะทำให้สติเลือนลางแค่ไหนอั้มก็ยังคงดิ้น แม้ว่าชิตจะไม่รู้สึกถึงแรงนั้นเลยก็ตามที

"อึ่ก ฮื่ออ"

เสียงครางปนเสียงสะอื้นค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆในขณะที่การขัดขืนน้อยสวนทางกับเสียงจนเกือบจะแน่นิ่งไปเลย ใบหน้าหล่อร้ายกำลังสิ้นฤทธิ์ มีเพียงเสียงหอบหายใจพร้อมเสียงสะอื้นและเสียงครางกระเส่า

สวบ สวบ สวบ

แล้วก็โคตรทรมานตอนที่ชิตขยับสะโพกกระแทกแก่นกายให้ครูดกับพนังภายในอย่างไม่ปราณี

แล้วช่องทางที่ไม่ได้พร้อมกับการถูกรุกล้ำมันก็...ฉีก

แหมะ

เลือดสีแดงสดหยดลงบนผ้าปูที่นอนสีขาว ความรู้สึกชื้นแชะที่ทำให้ชิตต้องก้มลองไปมองจุดเชื่อมต่อที่อาบไปด้วยเลือด กลื่นคาวเลือดก็ลอยไปทั่วทั้งห้องนอนกว้างให้อั้มที่หมดแรงไปแล้วกัดปากตัวเองจนรู้สึกชา

"หึ"

ผิดกับชิตที่แสยะยิ้มกับท่าทางยอมแพ้ของอั้ม มันแน่ล่ะ เจอขนาดนี้ใครจะยังดื้ออยู่ได้ แล้วนอกจากจะไม่ยอมหยุดขยับสะโพกแล้วชิตยังเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นพร้อมกับปล่อยมืออั้มให้เป็นอิสระ แต่ก็ไร้การขัดขืน ไม่แม้แต่จะพยายามขยับตัว

ใครจะรู้ดีเท่าอั้มล่ะ ว่าตอนนี้ร่างกายมันปวดร้าวจนไม่สามารถขยับส่วนไหนของร่างกายได้เลย สมองมันขาวโพลนไปหมด ภาพใบหน้าของชิตที่กำลังหื่นกระหายขยับกายอยู่เหนือร่างตัวเองราวกับสัตว์ป่าซึมซับเข้าไปถึงก้านสมองให้อั้มยิ่งกัดปากจนมันแตก ตามมาด้วยรสปร่าของเลือด

ท่าทางที่ชิตก็ทำเพียงใช้มือค้ำตัวเองไว้กับเตียง โน้มหน้าลงไปหาแล้วบีบปลายคางคนที่ไม่ได้สติให้หันหน้ามามองเขาเต็มตา

"หายซ่าแล้วหรือไง"

คำพูดปนเสียงเหยียดหยามดังก้องอยู่ในหัวสมองให้อั้มสะบัดคางแล้วหันหน้าหนี

มึงจะทำก็รีบๆทำไอ้เหี้ย ยิ่งกูขัดขืนมึงก็ยิ่งทำให้กูเจ็บล่ะสิไอ้สัด

"หึ"

สวบ สวบ สวบ

แต่ความคิดของอั้มกลับกำลังสวนทางกับการกระทำของชิต แน่ล่ะว่าชิตไม่คิดจะอ่อนให้เหมือนครั้งที่แล้ว ไม่ได้ใจดีถึงขั้นอ่อนโยนกับคนที่คิดจะวางยาตัวเอง เพราะงั้นแหละ ยิ่งอั้มนิ่งเหมือนยอมรับผิด ไอ้คนอยากลงโทษก็เริ่มปั่นหัวคนถูกคร่อมด้วยแท่งไอติมอุ่น

ขยับหนักหน่วงยังไม่พอ ทั้งเจ็บ ทั้งจุก แต่ก็ครางแทบไม่ออก เรี่ยวแรงมันก็หายไปหมดให้อยู่ในสภาพขัดขืนไม่ได้โดยสมบูรณ์ แล้วไอ้ท่าทางแบบนั้นนั้นแหละ ที่ทำให้ชิตเริ่มเบื่อ เล่นนอนนิ่งๆแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับของเล่นที่พังไปแล้ว

ฟึ่บ

ไม่ทันไรชิตก็จับหมับเข้าที่แก่นกลางกาย ก่อนจะรูกรั้งให้อั้มเชิดหน้ากับเตียง มือขย้ำผ้าปูเตียงขึ้นมาทันทีที่ความเสียวเข้าจู่โจม

"หึ"

เมื่อเริ่มเห็นปฏิกิริยาของคนข้างล่าง เจ้าของชื่อธนชิตก็ปล่อยมือให้อั้มหันไปมอง ก็แม่งเมื่อกี้กูจะเสร็จแล้วมึงก็ปล่อยมือ มองพร้อมแววตาสงสัยว่าทำไมไม่ทำต่อแต่สิ่งที่ได้กลับมามีเพียงใบหน้าหน้ากลัวที่ดูหื่นแล้วซาดิสขึ้นมาทันควัน

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

แล้วแม่งพอได้เห็นไอ้หัวใจเจ้ากรรมมันก็เต้นรัว เรี่ยวแรงที่หายไปเพราะการบุกรุกก็เหมือนจะกลับมานิดๆหน่อยๆให้อั้มเอื้อมมือไปลูบไล้หน้าท้องตัวเอง ต่ำลง ต่ำลงเรื่อยๆจนคว้าเข้าที่แก่นกาย การกระทำทุกอย่างที่อยู่ในสายตาของชิต

เพียะ

"อ๊ะ"

"ใครอนุญาติให้ทำ"

แล้วสะโพกที่ขยับรุนแรงก็หยุดลงเอาดื้อๆ ความเจ็บความจุกก็ค่อยๆจางหาย เหลือแค่ความชาที่ช่องทางด้านหลัง แล้วมันอดไม่ได้จริงๆที่จะตอดรัดแบบไม่ได้ตั้งใจ

ปากก็บอกว่าจะไม่อ่อนให้ แต่ชิตก็นึกสนุกอยากจะคืนชีวิตให้ของเล่นตัวเอง ก็ถ้าเขาไม่ปลุกปั่นอารมณ์ของอั้มแล้วทำให้เสร็จๆไปเรื่องมันก็จะจบที่อั้มจำว่ามันเจ็บและทรมานแค่ไหน...แต่ชิตก็เพิ่งคิดได้เมื่อกี้...ว่าถ้าหากเขาทำให้จำว่ามันสนุกแล้วก็หรรษาแค่ไหน ของเล่นชิ้นนี้ก็จะน่าค้นหามากขึ้น

ฉันก็เริ่มอยากรู้แล้วว่านายจะทำหน้าตอนขอร้องฉันยังไง?

"สะ สัด"

แม้จะพูดออกมาไม่เป็นประโยค แค่คำเดียวชิตก็เข้าใจ แววตาที่เริ่มต้องการขึ้นมาบ้างทำชิตแสยะยิ้มมุมปาก ยิ่งหื่นกว่าเดิมตอนที่ได้รู้ว่าอั้มเองก็ชอบแบบนี้ สายซาดิสม์อย่างเขา ต้องมองสายมาโซฯออกอยู่แล้ว

สวบ สวบ สวบ

"อึ่ก อื้ออ"

อั้มถึงกับตาโตมือไม้เหวี่ยงไปทั่วเตียง สายตาก็มองเพียงจุดเชื่อมต่อที่ไม่เคยได้เห็น การขยับที่ต่างออกไปจากเมื่อกี้ ไม่ใช่ว่ารุนแรงเร้าร้อนแทบไหม้เหมือนเมื่อกี้ที่ทำให้ร่างกายเจ็บเจียนตาย แต่ครั้งนี้มันกลับเร้าร้อนประมาณว่ากินส้มตำเผ็ดๆควันออกหู รู้ว่ามันเผ็ดและแสบปาก แต่ความแซ่บของรสชาติมันก็ทำให้อยากจะทน

แล้วอั้มก็กำลังมีความรู้สึกแบบนั้น มันเร้าร้อนแบบที่เขาอยากจะกระโจนเข้าไปหา

"อื้มมม ซี้ดด มะ ไม่ อึ่ก พะ พอแล้ว"

ของเล่นที่เกือบจะพังเพราะอารมณ์อยากลงโทษเริ่มกลับมามีชีวิตอีกครั้งตอนที่ชิตเริ่มปลุกปั่นอารมณ์คนข้างล่าง ควานสะโพกหาจุดกระสันภายในแล้วกระแทกซ้ำๆให้อั้มกระตุกถี่ๆ

เจ้าของชื่อภิญโญหรือก็ทำเพียงปล่อยน้ำตา น้ำหู น้ำลายออกมา รวมถึง...

"อ๊าาาาาา อือออ แม่ง อ๊าาาาา ฮ้าๆ"

เสียงครางที่กระตุ้นให้ชิตยิ่งมีอารมณ์

เสียงครางที่จะบอกว่าเจ็บปวดหรือก็ไม่ใช่ จะสุขสมหรือก็ไม่เชิง คนซาดิสม์หรือก็ชอบสิ แล้วก็ถูกใจจนต้องเลียขอบปากด้วยท่าทางหื่นๆ

สวบ สวบ สวบ

"ชอบสินะ ชอบแบบนี้สินะ"

สวบ สวบ สวบ

พอรู้จุดอั้มเข้าหน่อย ชิตก็ลูบๆคลำๆแก่นกายมาตรฐานที่ค่อนไปทางใหญ่นิดหน่อยสลับกับกระแทกเข้าจุดกระสันรุนแรงให้เหลือความเจ็บปนเสียวแบบที่ชิตเองก็ชอบใจ คนที่เมื่อกี้สติหลุดออกจากร่างให้กลายเป็นตุ๊กตาก็กลับมาดิ้นเร้าๆ บิดเอวไปมาจนกล้ามเนื้อหน้าท้องแข็งเป็นไต

แล้วบอกเลยว่ามองมุมสูงแล้วโคตรเซ็กซี่

"อื้มม ซี้ดด"

ของเล่นที่ชิตถึงกับซี้ดปากขบผิวเนื้อแถวๆหน้าท้องให้เสียวว๊าบไปถึงกระดูกสันหลัง แผ่นอกก็เชิดขึ้นจนลอยมาอยู่ตรงหน้าชิต ดวงตาฉ่ำน้ำเหือดแห้งไปบ้างแต่ก็ยังคลอหน่วยสะท้อนกับแสงไฟเป็นประกาย ริมฝีปากเผยอขึ้นครางลั่นห้องอย่างไม่อาย ช่องทางที่เริ่มบีบรัดแน่นขึ้นกับแก่นกายที่ยิ่งขยาย

เป็นมาโซคิสม์ไม่รู้ตัวสินะนาย

ชิตเพียงกระตุกยิ้ม ลิ้นร้อนตวัดไปตามผิวเนื้อหน้าท้อง ไล่ขึ้นมาจนถึงยอดอกสีเข้ม

ง่ำ

"อร๊าาาางงงง อย่า อึ่ก อย่านะ"

แล้วไม่ใช่แค่ดูดเม้ม เขาทั้งกัดทั้งดึงให้อั้มแอ่นอกขึ้นครางเสียงกระเส่า ปากก็บอกว่าอย่า แต่แก่นกายกำลังปริ่มน้ำในมือของชิต ช่องทางก็ยิ่งกระตุกรัดแท่งเอ็นใหญ่

นอกจากจะเป็นมาโซฯแล้วยังเป็นพวกซึนอีกรึไง

ของเล่นที่เริ่มจะถูกไล่ต้อนให้ถึงมุมบิดเอวไปมากับเตียง มือเริ่มดันหัวไหล่ให้ชิตสนุกยิ้มอย่างครึ้มอกครึ้มใจสะโพกก็ไม่ได้ลดแรงลงแต่อย่างใด ยิ่งกระหน่ำทำให้อั้มเสียวพร้อมๆกับตัวเองซะอีก เหงื่อเม็ดเล็กๆผุดขึ้นตามรูขุมขนไหลอาบแผ่นหลังแกร่งจากลำคอจนถึงสะโพก เม็ดเหงื่อสะท้อนกับแสงไฟของตึกข้างๆเป็นประกาย ซิกแพ็กหน้ามองแข็งเป็นไตตอนที่ขยับสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะ

"ซี้ดดด"

ภาพที่บันทึกลงไปในสมองของอั้มเรียบร้อย ไม่ได้จดจำว่ามันน่ารังเกียจ แต่กลับจดจำว่าทำให้เขารู้สึกดีจนแทบจะละลาย

สวบ สวบ สวบ

"อ๊าาาาา"

แล้วเมื่อความเสียวแล่นมาเคาะประตูหน้าบ้าน อั้มก็พร้อมจะเปิดประตูด้วยมือตัวเอง

หมับ

แต่ยังไม่ทันได้แตะน้องชายสุดที่รัก ชิตก็คว้ามือเอาไว้ ควบกายรุนแรงกว่าเมื่อกี้ให้ความเจ็บปนเสียวยิ่งกรูกันเข้ามาหน้าประตูอั้มมากกว่าเดิม แววตาเหี้ยมกำลังมองเขาด้วยไฟปรารถนาที่ยิ่งกระตุ้นให้อั้มอยากปลดปล่อย

"อ๊าาา ฮ้าๆ ปล่อย อืออ ปล่อยมือกู"

"หึ ยังปากเสียได้ในสถานะการณ์แบบนี้เนี่ยนะ"

จ๊วบ

งับ

แล้วเหมือนจะเป็นการลงโทษชิตเลยโน้มหน้าลงไปหา แลบลื้นเลียลำคอลากขึ้นมาถึงแก้ม ก่อนจะกัดเข้าที่เนื้อหลังหู ดูดเม้มจนเกิดเสียงแล้วกัดซ้ำให้ความเสียวมันพุ่งทะลุปรอท

"อ๊าาาา ปล่อยมือ ปล่อย"

อั้มที่เริ่มจะไม่ไหวตะโกนเสียงดังเท่าที่จะทำได้ แม้มันจะปนเสียงหอบเสียงครางเขาก็ไม่สน ขาที่ถูกดันให้อ้าออกก็จิกลงกับเตียงมือมันก็จิกเข้าเนื้อคนด้านบนที่ยังทำรอยแถวคอไม่เสร็จ

"ขอร้องกันอย่างนี้เหรอ ห้ะ?"

คนใจเย็นเพียงดึงแก่นกายออกมาช้าๆแล้วกระแทกเข้าจุดกระสันเต็มแรง

"อร๊าาางงงงงง ไม่ อึ่ก อื้อออออ"

ก็เสียวสิครับ แม้จะเจ็บ แต่เขาก็ยังรู้สึกดี แล้วก็ครางออกมาซะเสียงดัง มือมันก็ยิ่งจิกเล็บบนเนื้อชิตมากขึ้น ขาก็ยิ่งแกร่ง เขาอยากจะเสร็จจะแย่ แต่มืออีกข้างก็ถูกชิตจับไว้อยู่ แล้วแม่งโคตรทรมานเลย ตอนอยากจะเสร็จแล้วไม่ได้เสร็จ

ช่องทางด้านหลังยิ่งตอดรัดถี่รัวบอกให้ชิตรู้ว่าอั้มกำลังจะถึงจุดสุดยอด

แต่แม่ง คำว่าศักดิ์ศรีมันค้ำคอ จะให้เขาขอร้องไอ้คนที่เขาเคยเอาชนะและเหยียดหยามเอาไว้ได้ยังไง แล้วเหมือนชิตจะรับรู้ได้จากแววตา ยิ่งบีบมืออีกคนแรงขึ้น เลียรอยจูบที่สร้างไว้แดงไปทั้งแถบอย่างพอใจ

"เอาสิ ฉันก็อยากจะรู้ โดนเอาขนาดนี้แล้วยังจะเหลือศักดิ์ศรีเอาไว้ทำไม"

พูดกระตุ้นอีกนิดอั้มก็กัดฟันกรอด พยายามชักมือออกก็ไม่เป็นผล ดวงตาไหววูบอย่างหมาจนตรอก ทางเลือกเดียวมีเพียงเปิดปากขอร้องไอ้คนร้ายกาจตรงหน้า

"ดะ ได้โปรด"

สุดท้ายอั้มก็เอ่ยเสียงรอดไรฟัน หลุบตาลงต่ำสะบัดหน้าไปอีกทาง

"หึ ดังได้แค่นี้...อื้มม รึไง"

"อร๊าาาางงง"

แล้วแม่ง ขี้แกล้งหรืออะไร ทั้งๆที่ก็ไม่ได้อยู่ห่างกัน พูดครั้งแรกก็ได้ยิน แต่กลับกระแทกเข้าจุดกระสันภายในแล้วเสียบคาไว้อย่างนั้น แม่งมันโคตรหน้าโมโห จนอั้มต้องกัดฟันสบตา

"ได้โปรด ให้ฉัน...ให้ฉันเสร็จที"

ความดังเสียงระดับปานกลาง รูปประโยคที่ฟังพอได้ กับเสียงสั่นที่ยังติดจะแค้นๆอยู่ มันได้ใจจนชิตต้องค่อยๆปล่อยมือให้อั้มเป็นอิสระ ยังไม่วายมองเจ้าของมือที่ค่อยๆเลื่อนมือลงไปจับหมับเข้าที่น้องชายตัวเอง ขยับรูดรั้งเชิดหน้าเหมือนกำลังอยู่คนเดียวอย่างไม่อายทั้งๆที่แก้มกำลังแดงระเรื่อ

สวบ สวบ สวบ

ให้มันได้อย่างนี้

คนหนึ่งกระแทกเข้ารุนแรงกำลังแตะปลายทาง อีกคนก็กำลังจะเสร็จด้วยมือตัวเอง แล้วอารมณ์พาไปหรือยังไง ชิตถึงได้โน้มหน้าเข้าไปหาคนข้างล่าง ก่อนจะประกบปากอย่างเร้าร้อนแบบที่คนข้างล่างก็โอบคอด้วยมือเดียว เบี่ยงหน้าพร้อมกับบดขยี้ริมฝีปากอย่างดูดดื่ม

พรวด

แค่จูบเดียว ทั้งสองคนก็ปลดปล่อยออกมาเกือบจะพร้อมๆกัน ความรู้สึกเย็นว๊าบแล่นเข้ามาภายในก่อนจะต้องซี้ดปากเชิดหน้ากับความแสบที่ช่องทาง มือก็จิกเนื้อชิตเข้าให้ก่อนจะกำผ้าปูเตียงไว้ซะแน่น

"ซี้ดดด สัดเอ้ย"

คำสบถที่ชิตก็รู้ดีว่าอั้มไม่ได้พูดกับเขา แต่กำลังพูดกับตัวเองที่ขาสั่นระริก

ฟึ่บ

"คราวหลังก็อย่ามาลองดีกับฉัน"

สิ้นเสียงเหยียดหยามด้วยแววตาสมเพชปนสะใจ อั้มก็กัดปากพร้อมกับนอนคว่ำหน้ากับเตียงที่เป็นเตียงของชิต

"แล้วก็จำไว้ซะ อย่างนาย เอาชนะฉันไม่ได้หรอก"

ไม่วายทิ้งทายก่อนจะเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำให้หายเหนื่อย ปล่อยให้คนที่ยังแสบช่องทางปล่อยน้ำตาให้หยดบนพื้นเตียง

ฟึ่บๆ

แต่ก็แค่ไม่กี่นาที ที่อั้มเช็ดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดออกไป แล้วกำผ้าปูเตียงกัดฟันสู้กับความเจ็บ

แม่งไม่ยั้งเลยจริงๆ

อย่าลืมกลับไปอ่านต่อที่เว็บนี้นะครับ

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1351482&chapter=24