ชิตกำลังจะละเลงริมฝีปากลงบนปากเขาอีกรอบ เป็นเขาที่ส่ายหน้าปฏิเสธแล้วยังจับข้อมือของชิตเอาไว้
"เอา..ออก..."
เสียงสั่นๆที่พยายามกดให้ต่ำ แต่มันกลับกลายเป็นเสียงลอดไรฟันที่แทบจะหมดแรงอยู่แล้ว มันน่ารัก แล้วก็น่ามองจนชิตขยับมาโอบไหล่ให้อั้มทิ้งหัวลงบนหัวไหล่ของคนที่เขาคิดถึงมาตลอดเดือน
"ทำไมเล่า ตรงนี้มันออกจะชอบไม่ใช่เหรอ?"
อั้มส่ายหน้า กัดฟันใช้ลูกฮึดขยับตัว แต่ก็เสียวว๊าบไปทั่วช่องทาง
ฟึ่บ
"เอาออก!"
ชิตนิ่งไปนิดตอนที่อั้มขยับข้ามเบาะขึ้นมาคร่อมทับทั้งๆที่ขยับตัวลำบาก สองมือกดหน้าอกกดไหล่ของชิตให้ติดกับเบาะพิงจนชิตส่งเสียงหัวเราะในลำคอ
"บอกให้เอาออก..."
"หึๆ ทำเองสิ"
"ไม่! ใครเอาใส่ก็เอาออกดิว่ะ!" พูดได้ไม่เต็มปากหรอกว่าอั้มกำลังโกรธ มันก็ปนๆกับคำว่าคิดถึงจนไม่รู้จะเครียร์เรื่องไหนก่อนดี กัดริมฝีปากมองคนใต้ร่างที่มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาเสน่หาที่ทำเขาร้อนไปทั้งตัว
ครืนนน
ฟุ่บ
"อึ่ก...ฮืออ อื้อออ จะไม่ไหวแล้ว..อึ่ก เอาออก...นะ เอาออกที"
แล้วเมื่อเสียงเบาๆกลายเป็นเสียงอ้อนๆชิตก็ขยับมาโอบเอวคนที่ทรุดตัวซบกับคอเขา เลื่อนมือมาปลดกางเกงอั้มออกจากเอว เจ้าของเล่นสร้างความสนุกให้เขาสั่นครืนๆไม่ได้หยุดพัก มือมันก็ยังคงขย้ำเข้าที่แก้มก้น ตบสักทีให้มันเด้งสู้มือ
"สัด!"
เสียงสบถที่ชิตก็รู้ว่าไม่ได้ด่าเขา แต่สบถให้กับตัวเองเวลาที่ไม่ได้ดั่งใจ เขาล่ะแก้นิสัยนี้ให้อั้มไม่ได้สักที
ฟึ่บ
ครืนนนน
"อึ่ก...ฮึก...ฮ้าๆ"
อั้มหอบหายใจปกติเมื่อไอ้ของเล่นที่เป็นของฝากจากญี่ปุ่นมันออกจากตัว นั่งคร่อมตักแบบที่ชิตก็รับน้ำหนักได้สบายๆ มือคล้องเข้าที่เอวให้อั้มที่กำลังหอบเงยหน้ามามอง
"ใครบอกว่าไม่มีของให้วาเลนไทน์"
อั้มเงยหน้า กัดปากมองพร้อมสายตาตัดพ้อ มองไอ้คนที่ขี้แกล้งที่มอมเขาด้วยคำว่าคิดถึงคำเดียวจนยอมมาจนถึงตอนนี้
สวบ
"อึ่ก...อื้ออ"
"ซี้ดดด อั้ม...ทำอะไรของนาย"
ยังไม่ทันที่ชิตจะได้เอ่ยปากถามเลยว่าของที่จะให้เขานั้นมันอะไรก็ไม่ทันได้รู้ตัวเหมือนกันว่าซิบกางเกงถูกปลดออกเมื่อไหร่ แถมอั้มยังดึงแก่นกายเขาออกมาง่ายๆแล้วยังกดสะโพกครอบแก่นกายที่ขยับขยายออกมาด้วยความเร็ว
ทุกอย่างมันเร็วไปหมดจนเขาไม่ทันได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้รู้สึกเพียงแค่ว่ามันดี...ช่องทางคับแคบที่ชุ่มไปด้วยน้ำอยากจากการกระตุ้นมันลื่นพอดิบพอดีกับแก่นกายของเขาที่จะเข้ามา สัมผัสนุ่มๆที่ช่องทางที่ไม่ได้ถูกล่วงล้ำมาเป็นเดือนๆตอดรัดทำเอาเขาใจสั่น มันเสียวไปหมด ไม่ใช่แค่แก่นกาย แต่ทั้งตัว
ฟึ่บๆๆ
ยังไม่ทันจะได้คุ้นชินเลย อั้มก็ค้ำคอพร้อมกับเริ่มขย่มบนตัว สองมือเกาะเข้าที่ไหล่สองข้างแล้วขยับสะโพกให้แก่นกายมันผลุกเข้าผลุบออกสร้างความเสียวซ่านให้ตัวเองและคนที่นั่งประจำเบาะคนขับ
"อ๊ะ...ฮะ..ซี้ดดดด...อื้มมม"
"หึๆ ซี้ดด นี่น่ะเหรอของขวัญวาเลนไทน์"
มือใหญ่แบะก้นของอั้มออกขยับสะโพกสวนขึ้นให้อั้มเกร็งตอดรัดเป็นการตอบแทน ชิตก็เอื้อมมือไปดับเครื่องยนต์รถแต่ก็ยังเสียบคาไว้แล้วเปิดแอร์ให้มีอากาศหายใจ ภายในห้องโดยสารแคบๆที่สองคนนั่งบดเบียดร่างกายเข้าหากัน คนที่เพิ่งจะลงเครื่องมาได้ไม่กี่ชม.ควรจะพักผ่อนแท้ๆแต่กลับมีเรี่ยวมีแรงเหลือเฝือ พอๆกับอั้มที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาร่วมเดือน สะโพกมันก็ขยับพริ้วพร้อมกับเชิดหน้าซีดปากหลายต่อหลายครั้งกับแก่นกายที่ขยายขึ้นอีกแม้จะอยู่ภายในตัว
ฟึ่บๆๆ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องโดยสาร มือของอั้มกำแน่นที่หัวไหล่ขย่มถี่รัวเมื่อรู้ลิมิตว่าใกล้จะถึง พอๆกับชิตที่ฝากรอยไว้บนหน้าอกที่ปลดกระดุมนศ.ไม่กี่เม็ดให้เห็นหัวนมวับๆแวมๆ แบบนี้มันก็เซ็กซี่ไปอีกแบบ
"อื้มม ซี๊ดดดด ชิต..อึ่ก คิดถึง...อืมมม"
กึก
คำว่าคิดถึงที่ชิตยกยิ้มมุมปาก ขยับใบหน้าไปสร้างรอยเม้มปากแถวซอกคอก่อนจะลากปลายจมูกขึ้นไปคลอเคลียหลังหู ขบเข้าที่ติ่งหูจุดเสียวพร้อมๆกับคว้าหมับเข้าที่แก่นกลางกาย
"ซี้ดดด อื้มมม อ๊ะ..อะ อ๊าา..าาห์..อาา"
"หึๆ เป็นของขวัญวาเลนไทน์ที่ดีที่สุดที่เคยได้เลย" ชิตเงยหน้าสบตาแต่สะโพกก็ไม่ได้หยุดพักผ่อนแล้วยังเร่งจังหวะพร้อมมือที่ทำให้อั้มอีกต่างหาก ปลายทางมันก็อยู่อีกไม่ใกล้ให้อั้มครางต่ำ มือปัดป่ายดันตัวเองให้ยกสะโพกกระแทกถี่รัวจนสัมผัสได้เลยว่ารถมันอาจจะโยกตาม
ฟึ่บๆๆ
พรวด
อ่านต่อเชิญที่เว็บครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น