ฟึ่บ
สวบ
“อึ่ก..อืออ”
น้ำตาหยดโตไหลลงบนแก้มใสของเจ้าชาย
เขายกหลังมือตัวเองปิดริมฝีปากและจมูกกัดฟันกับแก่นกายใหญ่โตที่สอดแทรกเข้ามาโดยปราศจากตัวช่วยและการเตรียมพร้อมใดๆ
ชิเอลค้ำร่างด้วยตัวเองไว้กับเตียงด้วยมือเดียวขยับสะโพกดันแก่นกายเข้าไปจนหมดล้ำซ้ำยังรุนแรงจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อในจังหวะที่เข้าไปจนสุด
“ฮึก...อึ่ก...”
ร่างกายของลอร์สั่นสะเทือนจากแรงกระแทกสองขาแยกออกว้างอย่างหมดแรงไม่กล้าแม้แต่จะมองชิเอลที่ไม่รู้ไปกินรังแตนที่ไหนมาจนอารมณ์น่ากลัวขนาดนี้
หากแต่ช่องทางเล็กๆของเขามันรับได้และก็ไม่เจ็บเท่าที่คิดไว้
“ซี้ดด เพราะนาย
ทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะนาย...”
ฟึ่บๆๆ
“อั๊ค..อืออ อึ่ก อืออ”
ลอร์ใช้มือหนึ่งดันเข้าที่ซิกแพ็กหน้าท้องอย่างอยากจะให้ชิเอลลดแรงกระแทกลงบ้าง
แม้จะไม่ได้รุนแรงจะทำให้ลอร์เจ็บเจียนตายหรือรู้สึกเหมือนถูกขืนใจแต่ก็รุนแรงพอที่จะทำให้เซ็กส์ครั้งนี้เร่าร้อนกว่าเดิมเป็นสิบเท่า
“อือออ เป็นไงล่ะ หืม?
แบบนี้ล่ะเป็นไง...”
ชิเอลดึงมังกรผงาดของตัวเองออกมาจนสุดก่อนจะกระแทกกลับเข้าไปทั้งความยาวโดยไม่ลืมที่จะกระแทกจุดเสียวภายในที่เขาสำรวจมาหมดแล้วเข้าอย่างจงใจ
“อ๊าาา...อ่า..อาห์ ไม่เอา
ไม่เอา...”
ปฏิกิริยาตอบสนองของลอร์ปลุกปีศาจร้ายในตัวชิเอลขึ้นมา
เขาเลียขอบปากตัวเองมองลอร์ที่ส่ายหน้าหวือดันท้องของเขาให้ออกห่างซ้ำยังตอดรัดตุบๆจนปวดหนึบไปทั้งร่างกาย
“ร่างกายนายไม่ได้บอกฉันแบบนั้น”
ฟึ่บ สวบ!
การกระแทกซ้ำย้ำๆของลูกผสมทำให้แวมไพร์ผู้สูงศักดิ์ตัวโยกโคลนจากที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวันมันก็ทำให้มีน้ำใสไหลออกมาจากส่วนปลายยอดเนื้อสีชมพูอ่อนจนแฉะไปหมด
อ้อมกอดของชิเอลไม่ได้เปลี่ยนไปสักเท่าไหร่เพียงแค่ครั้งนี้มันอบอุ่นจนร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
“ซี้ดด เพราะนาย
ทำให้ฉันเป็นแบบนี้..เพราะนาย...”
ชิเอลโอบกอดร่างของลอร์ให้ขึ้นไปนั่งเกยตักให้ท่านั่งกวมตักเขาสองแขนแกร่งโอบรอบสะโพกและยกให้สะโพกของลอร์เด้งรับแท่งเนื้อไฟที่กำลังตั้งชูชัน
“อึ่ก ฮึก เราเปล่า อืออ
เราไม่ได้ อาห์ ทำอะไรเลย..อึ่ก...”
“ทำสิ นายทำ...”
ฟึ่บ
“อ๊าาาา!”
สองมือจิกเข้าที่ไหล่ของชิเอลเชิดหน้าน้ำตาไหลอาบแก้ม
กัดริมฝีปากไว้แล้วก็ไม่อาจห้ามน้ำลายที่ไหลเลอะขอบปากได้
ริมฝีปากร้อนของชิเอลครอบครองตุ่มไตชูชันกลางอกของเขา
ซ้ำยังใช้ปลายลิ้นเลียวนซ้ำๆจนลอร์กระตุกเพราะความเสียวซ่าน
“...นายทำให้ฉันคิดถึงจะบ้าตายอยู่แล้ว
คิดว่าจะอดทนกว่าจะได้เจอนายอีกแต่จู่ๆนายก็โผล่มาซะงั้น
แถมยังไปขึ้นคร่อมพี่ชายฉันอีกต่างหาก มันน่าโมโหไหมล่ะ”
ได้กอดได้จับลอร์ชิเอลก็เย็นลงและเริ่มพูดด้วยเหตุผลแม้ว่าสะโพกจะซอยกระแทกไม่ยั้ง
พูดไปก็ดูดยอดอกสีสวยไปอย่างใจเย็น
ไม่ได้เห็นใจลอร์ที่กระตุกถี่ครางไม่เป็นภาษาอยู่ด้านบนเลยสักนิด
“อึ่ก ไม่ใช่ ฮึก ฮืออ
มันไม่ใช่อย่างที่เจ้าเห็น...”
“หึ ไม่ใช่อะไรกันเล่า
อย่ามาแก้ตัวหน่อยเลย”
ชิเอลประทับจูบลงบนกลีบปากเล็กๆที่พยายามจะเถียงเขาอีกรอบโอบให้ร่างของลอร์นอนลงกับเตียงอีกครั้งรั้งสะโพกจนโค้งขึ้นรับกับระดับสะโพกของเขาที่อยู่ในท่าคุกเข่ายืดตัวเต็มความสูง
ดวงตากดมองทั่วร่างที่ขาวสะอาดตา
คนหึงจึงไม่ลังเลที่จะกระแทกซ้ำย้ำๆจนมีเสียงเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด
“อ๊าห์..ฮึก ฮืออ เราไม่ไหวแล้ว! ฮึก อืออ...”
ลอร์บิดเร้าอยู่ใต้ล่างชิเอล
มือมันกางออกพร้อมด้วยแววตาและน้ำเสียงออดอ้อน “กอดเรา กอดเราอีก”
หมับ ฟึ่บๆๆ!
“อืมม ซี้ดด ฉันคิดถึงนาย
คิดถึงนายจริงๆลอร์”
ชิเอลกัดริมฝีปากตัวเองก้มตัวลงไปกอดร่างของลอร์เอาไว้กระซิบที่ข้างหูซุกไซร้เข้าที่ลำคอรู้สึกถึงอ้อมกอดที่กอดศีรษะของเขาไว้แน่นราวกับตอบประโยคเมื่อครู่แทนคำตอบว่าลอร์เองก็คิดถึงมาก
ช่องทางเริ่มกระตุกรัดแน่นกว่าเดิมตอดรัดแก่นกายของชิเอลจนร่างกายมันปวดร้าวไปหมด
สะโพกสอบทำงานดีเยี่ยมยังคงกระแทกรุนแรงและรุนแรงขึ้นกว่าเดิมซะอีกเมื่อชิเอลขบผิวเนื้อของลอร์ซ้ำยังสร้างรอยรักทิ้งเอาไว้หลายจุด
กระหน่ำกระแทกจนขาเตียงมันสั่น
“อ๊าาาาา! ชิเอล! เราไม่ไหวแล้ว อาห์...ฮึก อือออ ฮืออ ฮึก ให้เรา...เสร็จ..”
ลอร์อยากจะสัมผัสแก่นกายของตัวเองเพื่อปลดปล่อยความต้องการแต่ติดที่ชิเอลกอดเขาเอาไว้แน่น
แค่ได้เห็นสีหน้าอ้อนๆของลอร์ชิเอลก็กระแทกรุนแรงขึ้นทันตาเห็น
เสียงลอร์ดังก้องไปตามทางเดินไม่ได้นึกอายหรือเกรงใจนั้นเพราะลืมไป
ว่าคฤหาสน์นี้ไม่ได้กว้างเหมือนวังของเขา
ฟึ่บๆๆ พรวด!
แค่ชิเอลขยับช่วงหน้าท้องบดเบียดกับแก่นกายของลอร์โดยที่ไม่ได้แตะต้องอะไรมากลอร์ก็ปลดความต้องการของตัวเองออกมาในจังหวะที่ชิเอลกระตุกยิ้มร้ายแล้วกระแทกกายหนักหน่วงไปร่างประทับจูบบนตัวให้ลอร์รู้สึกวาบหวามอีกรอบ
“ฮึก ฮืออ...ฮืออ”
สิ้นเสร็จกิจรักเร่าร้อนบนเตียงลอร์กับชิเอลก็ไม่ได้ผละออกจากกันในทันทีกลับมีเสียงร้องไห้และเสียงสะอื้นของลอร์ดังขึ้นมาแทนที่จนชิเอลไม่กล้าที่จะขยับไปไหน
อย่าลืมไปอ่านต่อที่เว็บนะจ๊ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น