สิ้นเสียงของเคนร่างเขาก็ล้มหงายหลังไปบนโซฟาที่อยู่กลางตามมาด้วยจูบร้อนๆของคาราเมล ปากแตะปากเบาๆคลายความเครียดเมื่อกี้ ส่งลิ้นไปเลียปากล่างปากบนสลับกันไปก่อนจะเบี่ยงหน้าเปลี่ยนองศาสอดลิ้นเข้าไปเลาะไรฟันช้าๆ
"อืม.."
เคนเอื้อมมือมาประคองท้ายทอยแล้ วดันลิ้นคาราเมลกลับออกมา ต่างฝ่ายต่างพันลิ้นกันจนเสียงแลกน้ำลายก้องทั่วห้องอย่างไม่มีใครยอมใคร
"พะ พี่เคน...ผมเป็นเกย์"
คาราเมลยอมเป็นฝ่ายยอมแพ้เงยหน้าสบตาแล้วพูดเสียงดังฟังชัด
"เออ กูรู้แล้ว"
มึงเล่ยรุกกูเอา รุกกูเอา ไม่รู้กูก็ควายแล้วสัส!
ประเด็นมันอยู่ที่มึงต่างหาก กูก็ชอบผู้หญิงมาตลอดแหละ แต่มึงกวนปราสาทกูจนกูเป็นอย่างนี่นะไอ้เด็กเวร!!
อยากจะกระโดดเตพมันสักทีแต่สภาพนี้โดนแข้งเคนไปทีเดียวก็น็อคแล้ว เคนเพิ่งจะสังเกตว่าอยู่ในท่าอันตรายแค่ไหน ก็คาราเมลเล่นกระโดดมาค่อมตัวไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แถมยังทำท่าเอ๊กซ์สุดๆจนเคนอยากจะกระโจนเข้าใส่
"...แต่ผมเป็นสายรุกนะฮะ"
กึก
พอประมวณผลจากคำพูด ผมเป็นสายรุกนะฮะ ได้ใจความว่า…
"ไม่มีทาง กูไม่ให้มึงเอากูอย่างที่พูดหรอก!"
ฟึ่บ
ร่างของคาราเมลนอนราบไปกับโซฟาในเวลาสั้นๆที่เคนพลิกตัวมาค่อมร่างเล็กไว้ คาราเมลถึงกับอึ้งไปนิดแต่ก็ยิ้มออกมาในที่สุด
พี่เคนน่ารัก
"ดูสิ ของพี่มันตั้งขึ้นมาแล้วนะ"
แตะๆ
"อ๊ะ!"
แค่ปลายนิ้วแตะส่วนที่ตุงออกมาจากกางเกงเคนก็สะดุ้งดึงมือคาราเมลไว้แทบไม่ทัน
"อย่าจับ!"
รู้สึกเสียวดีแท้ๆ ปากแข็งจังนะครับพี่เคน
"ผมไม่จับก็ได้ฮะ...แต่เลียแทนได้ไหม?"
"ไอ้!!…"
"คาราเมลฮะ เรียกเมลเฉยๆก็ได้"
"กูจะด่า! กูไม่ได้เรียกชื่อมึง"
แค่ชื่อน่ะจำได้ขึ้นใจไปแล้ว แต่ไอ้ที่มันพูดเมื่อกี้เหมือนจะปลิวหายไปเหมือนกับว่ามันไม่เคย ยันตัวขึ้นมาแนบแก้มแล้วพูด
"ถ้าพี่เรียกผมว่าเมล เมลจะยอมให้พี่เอาเลย…"
ขอเสนอเหี้ยๆอย่างนี้ก็มีด้วยหรอ!? กูไม่เห็นได้ประโยชน์ตรงไหน มึงอ่ะสิ มีแต่ได้กับได้
"พี่ครับ เมลยังเรียกพี่ว่าพี่เคนเลย...เรียกชื่อผมสักคำสิฮะ"
ทำไมกูต้องเรียกด้วย ใจจริงก็อยากจะพูดหรอก พอมันเงยหน้าขึ้นมาสบตาใจอ่อนยวบพูดไม่ออกเลยครับ ได้แต่กัดปากตัวเองแล้ว มือนี้ก็เกะกะจริงไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหน? กะผู้หญิงเคยจนเป็นปรมจารย์ได้แล้ว แต่กะผู้ชายท่าจะเด็กประถมอย่างที่เมลว่า
"นะ พี่เคน...นะฮะ"
"เออ! ก็ได้..."
รอยยิ้มดีใจที่เผลอยิ้มออกมาเพราะคำพูดส่งๆเพราะรำคาญสายตาสร้างความรู้สึกผิดให้เคนได้มากอยู่ เหมือนก่อนหน้านี้ที่พูดเพราะโมโหแต่ดันตามมันมาถึงคอนโด บ่งบอกว่านายจุติเทพไม่ได้พูดส่งๆเป็นอย่างเดียว
"น่ารักที่สุดเลยฮะ^_^"
กึก
คำชมที่ไม่คิดว่าจะหลุดออกมาจากปากของเด็กเวรนี้ดังแววในสมองหลายครั้ง อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอร์ด้วยถึงทำให้ในสายตาของเคนเห็นประกายวิบวับรอบๆตัวคาราเมล
"เชี่ย กูไม่ไหวแล้ว!"
พอมองหน้าสวยๆนั่นอีกสักพักเคนก็ฟลุบหน้าลงกับไหล่แล้วก็จัดการเสื้อผ้าตัวเกะกะออกจากสะโพกของคาราเมล
"อือ พี่เคน..."
ยิ่งเรียกชื่อด้วยเสียงแหบพล่าสั่นๆยิ่งมีอารมณ์ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆกับแก้มร้อนๆยิ่งสั่นประสาทของเคนได้เป็นอย่างดี
"อ๊าห์ พี่เคน..."
นิ้วร้อนไล่ไปตามแผ่นท้องขาวต่ำลงเรื่อยๆคว้าหมับเข้าที่แท่งร้อนที่กำลังตื่นตัว
"อึ่ก...พี่..."
"ไอ้เชี่ย! น่ารักชิบหาย!…"
คาราเมลโอยคอเคนเอาไว้แน่น หัวใจกำลังเต้นไม่เป็นจังหวะกับคำพูดของเคน พี่ชายที่เขาหลงมาตลอดบวกกับกิจกรรมที่กำลังทำกันอยู่ตอกย้ำให้เมลหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม
นี้ฝันอยู่หรอ? พี่เคนกำลังสัมผัสเมลอยู่ จริงหรอพี่เคน
"พี่เคน...อึ่ก พี่เคน..."
เคนกำแท่งร้อนแน่นกว่าเดิมเร่งจังห วะให้คาราเมลเสร็จ พอเห็นปฏิกิริยาของคนข้างล่างความปวดร้าวก็แล่นลงต่ำไปกองรวมกันอยู่จุดกลางลำตัวให้ขยายเต็มที่ตามความต้องการของร่างกาย
"อ๊ะ อาห์"
คาราเมลถึงกับหอบระรัวกับเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นไวเกินคาด สายตาที่กำลังครุกรุ่นไปด้วยความต้องการวาววับทุกครั้งที่จับจ้องร่างเล็กเอื้อมือไปปัดผมก้มลงไปกดจูบแรงๆอีกครั้ง
ผู้ชายอะไรว่ะ? ผิวนุ่มไปทั้งตัว หอม น่าจับ น่ากอด กูทนไม่ไหวแล้วเว้ย!
ฟึ่บ
"อ๊าห์!"
คาราเมลกำไหล่เคนแน่น ความรู้สึกเหมิอนกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่างทำสมองคาราเมลตายด้ายไปหมด ได้ยินแค่เสียงคำรามในลำคอใกล้ๆ หู
"...เจ็บ..."
ไอ้แท่งยักษ์ร้อนๆกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาช้าๆ สร้างความปวดร้าวไปทั้งตัวหยดน้ำใสที่กลิ้งลงบนแก้มขาวถูกปัดออกด้วยมือใหญ่
"กูขอโทษ…"
ความคิดที่จะเข้าไปจนสุดชะงักวูบตอนที่เห็นน้ำตาของผู้ชายที่ตัวเล็กกว่ามากตรงหน้า แต่ก่อนจะเคลื่อนตัวออกไปมือเล็กก็คว้าขอแล้วดึงสลับที่กันมองแทบไม่ทัน
"ทะ ทำอะไร!?"
"...เมลไม่ได้บอกให้...พี่เคนหยุด..สักหน่อย"
เสียงสั่นพูดไม่เป็นประโยค ปากก็สั่นระริกด้วยความเจ็บ ดวงตากำลังปริ้มน้ำจนช่ำเยิ้ม แก้มทั้งสองแดงระเรื่อกลบผิวสีน้ำผึ้งจนหมด
"อ๊ะ!"
หมับ
มือของเคนวางลงบนสะโพกของคาราเมลโดยอัตโนมัติเสียงครางรอดออกมาจากปากของคารา เมลเบาๆตอนที่รั้งสะโพกลงไปจนสุดนั้น คงามเจ็บที่ยังมีไม่ได้เป็นปัญหากับเมลเท่าไหร่
นี้เราเป็นพวก SM รึยังไงนะ ชอบซะได้
"อือ...อา.."
คาราเมลเคลื่อนสะโพกตามแรงชักจูงของคนข้างล่าง คาราเมลหอบหายใจแรงๆติดต่อกันทุกครั้งที่ขยับตัวคนข้างล่างจะรู้สึกดีจนต้องคำรามในลำคอ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วทั้งห้องตามมาด้วยเสียงคำรามพร้อมๆกันของเขาทั้งคู่ ให้คาราเมลทรุดตัวลงกอดเคนแน่น
ตามต่อลิงค์ข้างล่างจ๊ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น