ฟึ่บ
กางเกงนอนตัวใหญ่ถูกมือของผมปลดออกไปภายในพริบตา ส่วนอ่อนไหวของเขาก็กำลังตื่นตัว
หมับ
"อื้ออออ กัปตัน ฮ้า..ฮ้า..."
เขาไม่ได้พลั่กผมแล้ว แต่เขากำลังจับมือของผม ทั้งยังมองด้วยดวงตาสั่นๆ
"พอได้แล้ว ผมขอร้อง"
คำขอร้องของเขามันมีอิทธิพลของผมมาก แต่ไม่ใช่ทำให้ผมโอนอ่อนตามคำขอร้องของเขา กลับตรงข้าม ผมจะคลั่งกว่าเดิมซะอีก
ฟึ่บ
"อ๊ะ! กัปตัน..."
ขาข้างหนึ่งของเขาถูกดึงขึ้นมาพาดไหล่ของผม กล้ามเนื้อหน้าท้องของเขากำลังหดเกร็งเพราะความเสียวจากส่วนอ่อนไหวที่ผมกอบกำไว้
"ฮ้า...ผมขอร้อง...หยุดนะครับ"
สวบ
"อ๊าาาาาาาา! ฮึก..."
ยิ่งเขาบอกให้ผมหยุด ไอ้ความต้องการลามกของผมก็มากขึ้นจนควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ กดแก่นกายเข้าไปจนสุดในครั้งเดียว
"อืมมมม ขอโทษ...ผมขอโทษ"
"ฮึก ฮือออ คนเลิก อึ่ก ขอโทษ ทั้งๆที่ยังทำซ้ำๆสักที! ฮึก"
น้ำตาของเขาไหลลงมาอีกแล้ว เพราะผม น้ำตาพวกนั้นเกิดจากการกระทำของผม
"..ฮึก ฮือออ..."
หมับ
ผมเอื้อมมือไปแตะแก้มของเขา ลูบเบาๆอย่างอ่อนโยน กระชับเอวบางให้เข้ามาใกล้ๆมากกว่าเดิมจนรู้สึกได้ถึงพนังนุ่มที่กำลังบีบรัดเพราะการเปลี่ยนกิริยาบท
"น้ำตาของผม"
ผมคงจูบซับน้ำตาหยดสวยก่อนจะขยัยสะโพกหลังจากที่แช่ไว้ในเขาคุ้นชิน
ฟึ่บ ฟึ่บ
"อืออออ ฮ้า...ฮ้า...อย่า ฮึก..ฮือ...กัป..ตัน..ผมเจ็บ"
เยนท์กำไหล่ผมไว้แน่นทั้งสองข้าง ผมเริ่มขยับช้าๆหากแต่ก็แน่นย้ำจนคนข้างล่างต้องเชิดหน้า จิกนิ้วลงบนไหล่ของผม
"...อืมมมม ถ้ายังมีแรงขนาดนี้ผมคงต้องสูบแรงคุณหน่อย"
ฟึ่บๆๆ
"อึ่ก..อ๊าาาา อาาา ฮ้า อย่า...อึ่ก มันเจ็บ เดี๋ยวก่อน รอก่อน"
ผมนึกแปลกใจที่เขาบอกว่าให้รอก่อน ไม่ใช่คำว่า หยุด นั้นหมายความว่าผมทำต่อได้สินะ
"ครับ?"
ผมยิ้มกริ่มประคองสะโพกเขาลอยขึ้นมาจากพื้น
"อย่ายิ้มเหมือนผมยอมคุณแล้วจะได้ไหม"
ไม่ใช่ก็เหมือนใช่แหละ คุณเล่นไม่ขัดขืนแล้ว เอาแต่อ้าปากฮุบอากาศเข้าปอดผ่อนคลายตัวเองแบบนี้เขาไม่เรียกว่ายอมเหรอครับ
เถียงไปก็จะทำให้เขาเขินเปล่าๆ ไม่สิ เผลอๆอาจจะขัดขืนอีกจนผมต้องใช้กำลังอีกก็ได้
หมับ
"อ๊ะ ผมบอกว่าเดี๋ยวก่อน...อ๊ะ อะ อ๊าาา"
ฟึ่บๆๆๆ
ผมไม่รอให้เสียเวลาอีกก็ขยับสะโพกถี่รัวแต่ไม่ได้รุนแรงจนเขารับไม่ไหวเหมือนเมื่อคืน อารมณ์หงุดหงิดของผมเริ่มจางหายไปบ้างแล้วตอนที่เขายอมให้ผมทำแต่โดยดี
"อ๊าาาา อืออออ กัปตัน...อือออ"
เคร้ง
คนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงพนักเตียงกวาดมือไปโดนของหัวเตียงเข้าถึงกับมีเสียงดังลอดออกไปห้องข้างๆให้ทั้งผมและเข้าของห้องนิ่งไปเลย
"อย่าเสียงดังสิครับ วางมือของคุณเอาไว้ตรงนี้"
มือของเยนท์วางลงรอบคอตามแรงชักจูงของผม เขาก็ว่าง่ายๆถึงสายตาจะฉายแววไม่พอใจเพราะผมใช้กำลังกับเขาก่อนก็เหอะ แต่หลังๆเยนท์ก็ให้ความร่วมมือกับผมดีนะ หึๆ
"ผมรักคุณ"
สวบ สวบ
ผมกระซิบข้างๆหูก่อนจะกอดร่างของเขาไว้แน่น ขยับช่วงล่างบดเบียดเข้าหากันจนร้อนเป็นไฟ ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย...ดี ดีจนหาคำพูดมาเปรียบเปรยไม่ได้
"ซี้ดดดดด ผมรัก อือออ คุณ"
"อื้อออออ อ๊าาา อะ อะ ฮ้า ฮ้า.ผมบอกแล้วไง ฮ้า อะ อาาา ว่าผมรักคุณ อึ้ก ไม่ได้"
รูปประโยคที่ขาดๆหายๆจนฟังเทือบไม่รู้เรื่องทำผมเจ็บจี้ดจนเผลอกระแทกสะโพกแรงไปหน่อย โค้ชถึงกับส่งเสียงสะอื้นเลยล่ะ
"เยนท์...ฮ้า..ผมขออะไรคุณอย่างสิ..."
ฟึ่บ ฟึ่บ
ผมขยับออกมาจ้องตาเขา ช่วงล่างก็ยังขยับเข้าออกอยู่เป็ยระยะ ไม่ได้หยุดซะทีเดียว
"อะไร"
"…ลืมเหตุผลของคุณ เหลือแค่ความรู้สึกของคุณ แล้วทำสิ่งที่คุณอยากทำจริงๆ…"
กึก
"…กับผม"
เยนท์นิ่งเงียบ ไม่แม้แต่จะตอบรับคำ เพีบงแค่สบตากับผมอยู่หลายนาทีผมถึงรู้สึกอบอุ่นที่แผงอก
เขาขยับเข้ามาหาผม
"ผมอยากจะ..."
"…"
ผมนิ่ง กอดคนที่ซบไหล่ผมเบาๆ ไอ้เซ็กส์เร้าร้อนเมื่อก่อนก็หยุดชะงักทั้งๆที่ยังไปไม่ถึงครึ่งทาง
"อยากจะ...กอดคุณ...อยากจะรักคุณ..."
จุ๊บ
ผมขนลุกไปทั้งตัวตอนที่ลิ้นร้อนแตะลงบนซอกคอของผม ผมกอดเอวเขาแน่นกว่าเดิม ก่อนที่เส้นความอดทนมันจะขาดสบั้น
ฟึ่บๆๆๆ
"รัก อืออ ซี้ดดด ผมรักคุณ"
ร่างเยนท์โยกโคลงไปมาอันเนื่องมาจากการกระแทกสวนของผมในท่านั่ง คนที่กอดผมยังคงกอดผมอยู่ไม่ได้คลายกอดเลย
ผมปลื้ม ผมตื้นตัน แล้วผมก็รักเขามากขึ้นไปอีก
ฟึ่บๆๆ
ผมตัวชาตอนที่เยนท์ขยับสะโพกตอบรับผม ครั้งที่แล้วที่ผมเป็นฝ่ายทำคนเดียวก็รู้สึกดีแล้วนะ แต่พอเขาให้ความร่วมมือแบบนี้ มันสุดยอดไปเลยล่ะ
"อือออออ ซุ๋ย...อ๊าาา ซี้ดดด อะ อะ อ๋าา อ๊าาา"
เยนท์ครางอยู่ข้างๆหูผม เยนท์กำลังกอดผม เยนท์จูบผม นั้นแหละคือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากที่เยนท์โยนเหตุผลตัวเองทิ้งไป
แล้วมันก็โคตรน่ารักเลย
"อืออออ คุณน่ารักมากเลยครับโค้ช...ซี้ดดด"
ฟึ่บๆ
พนังนุ่มกำลังบีบรัดส่วนใหญ่โตของผมจนเสียววาบไปทั้งร่าง
"อ๊าาาาา อ๊ะ อะ ซี้ดดดด ซุ๋ย...ผม...อืออออ ผมจะไม่ไหว...."
"อืออออ เดี๋ยวก่อน"
ผมลูบคลำแผ่นหลังของคนน่ารักเบาๆ แค่นคลึงทุกส่วนจนขึ้นรอยแดงจางๆ ร่วมไปถึงแท่งเอ็นที่ขยายเต็มที่ในมือของผม
"อือออ อะ อะ....เรียกชื่อผมที...อึ่ก เรียกหน่อย"
กึก
ใบหน้าแดงก่ำของเยนท์ที่กำลังร้องขอให้ผมเรียกชื่อเขานั้นทำผมอึ้ง ริมฝีปากบวมแดงเดี๋ยวเผยอขึ้นฮุบอากาศ เดี๋ยวเม้มเข้าหากันอย่างไม่แน่ใจ ตาคู่สวยที่กำลังเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา แววตาที่กำลังจ้องมองมาที่ผม
"นะซุ๋ย อือออ เรียกผมที...เรียกผม.."
แบบนี้ฆ่ากันชัดๆ!
ฟลุบ
ผมดันร่างของเขานอนราบไปกับเตียง แยกเข่าออกกว้าง มองส่วนสวยงามเต็มตา ซึ่งเยนท์ก็หุบขาขัดขืนเพราะอายอยู่บ้าง แต่ก็ยอมให้ผมจ้องมองตัวเขาอยู่หลายนาที
"เยนท์ ซี้ดดด ผมทนไม่ไหวแล้ว"
ฟึ่บ
สวบ สวบ
ผมดันแก่นกายใหญ่เข้าไปจนสุด แน่นย้ำจุดกระสั่นหลายๆที มือรูดรั้งส่วนอ่อนไหวสู้มือไปด้วย ปากครวญครางชื่อของเยนท์ซ้ำๆ ขณะที่หูของผมก็ได้ยินแต่เสียงครางของเยนท์เท่านั้น!
"อ๊าาาา ซุ๋ย...อ๊าาาา อะ อะ อืออออ จะไม่ไหว อึ่ก.."
ฟึ่บๆๆ
"อืออออ เยนท์ ผมก็จะไม่ไหว...อึ่ก"
"ฮ้า อ๊าาาาา อะ อะ อาาาาา ซุ๋ย..ไม่ มัน...อร๊าาาางงงงงงง"
ฟึ่บๆๆ
เสียงครางหวานดังลั่นห้องก่อนจะเบาลงเป็นเสียงหอบของคนสองคน
"อือออ...ฮ้า ฮ้า...ที่รักของผม..."
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
"เอ๊ะ! เดี๋ยวสิ เราเพิ่งจะ....อะ อ๊าาาาา..."
ผมไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า ในเใื่อเยนท์ยังมีสติดี ผมก็เริ่มยกที่สองที่สามโดยที่ไม่ถามที่รักของผมสักคำ
ใช่ว่าผมไม่รู้ว่าตัวเองเอาแต่ใจ แต่ผมจะเอาแต่ใจกับบางคนเท่านั้นแหละ นั้นหมายถึง คนพิเศษของผม
ตามต่อเลยล่ะกันเนอะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น