The Prince S Ep.2

เฮือก

 

วาฬสะดุ้งไปทั้งตัว ขนลุกกับสัมผัสเย็นๆที่ท้ายทอยจากจมูกโด่งๆ ลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดไรผมยิ่งปลุกปั่นให้วาฬขนลุกซู่

 

"ปล่อย...ฮ้า ปล่อยผม"

 

"แค่ตรวจร่างกายจะอะไรมากมาย ฉันไม่ทำให้นายเจ็บตอนนี้(?)หรอกน่า"

 

ฟึ่บ

 

เฮือก

 

วาฬสะดุ้งสุดตัวตอนที่มือของเขาเลื่อนต่ำไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวใต้กางเกงสูท

 

"อึ่ก...อย่า...คุณจับอะไรของคุณน่ะ!"

 

"หึๆ วาฬน้อยตื่นแล้วสินะ"

 

ก็เล่นลูบไล้จับคลำขนาดนี้ใครเขาจะทนไหว ถึงจะเป็นมือผู้ชายด้วยกันก็เถอะ

 

"ปล่อย!"

 

ขวับ

 

แล้วที่จบร.ร.การ์ดมาได้มาใช่แค่กระดาษใบเดียวหรอก วาฬจับแขนธามแล้วทุ่มคนตัวโตกว่าลงกับเตียงกดแขนทั้งสองข้างของธามไว้

 

"คุณกำลังลวนลามผมอยู่นะ!"

 

ฟึ่บ

 

"อ๊ะ!"

 

แต่แทนที่ตัวเองจะเป็นอิสระธามกลับพลิกตัวขึ้นคร่อมกดวาฬให้คว่ำหน้าลงกับเตียง ล๊อกขอล๊อกแขนไว้หมด

 

สภาพที่วาฬขยับไม่ได้โดยสมบูรณ์

 

"หึๆ ก็ใช้ได้ แต่ปกป้องตัวเองยังไม่ได้เลยนะ วาฬ"

 

แผล็บ

 

เฮือก

 

วาฬสะดุ้งสุดตัวตอนที่ธามเลียหลังหูแล้วลากลิ้นจากต้นคอลงมา ดึงเสื้อสูทที่เพิ่งจะได้ใส่วันนี้จนหลุดหลุ่ยจากไหล่

 

ฟึ่บ

 

เสื้อสูทแสนรักกองอยู่ที่ข้อมือ แล้วธามก็ไม่ปล่อยให้เกะกะเปล่าๆ ใช้แทนเชือกซะนี้

 

"หืม? รสชาติดีนี้...จะขอเช็คล่ะนะ ว่านายมีอาวุธรึเปล่า"

 

ฟึ่บ

 

"อ๊ะ! อย่านะ!"

 

เข็มขัดหนังถูกปลดออกง่ายๆดึงออกจากห่วงกางเกงรวดเดียว ก่อนที่กางเกงจะลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้าทั้งกางเกงนอกกางเกงใน

 

แก้มขาวๆแดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ดิ้นให้ตายก็ได้แค่นอนคว่ำหน้าเป็นปลาขาดน้ำ มีแต่จะทำให้ธามสนุกซะเปล่าๆ

 

แผล็บ

 

เฮือก

 

"อย่า! ฮ้า ฮ้า ขอร้อง ผมขอร้อง อย่า...อย่าทำผม"

 

ปลายลิ้นฉ่ำน้ำแตะลงบนสะโพกขาว สองมือเต็มไปด้วยก้อนเนื้อแก้มก้นนุ่มๆพอดีมือธาม แต่เจ้าของเขาเอาแต่ฟลุบหน้าลงกับหมอน

 

เมื่อไร้ทางสู้ ก็ต้องวอนขอ

 

"หึๆ อาวุธของนายไม่ได้อยู่ตรงนี้"

 

หมับ

 

"อืออออออ"

 

วาฬกัดปากล่างซะแน่นครางเสีนงกระเส่ากับมือใหญ่ที่เล่นก้นตัวเอง

 

เพียะ

 

"อ๊ะ! คุณธาม!"

 

เสียงมือกระทบแก้มก้นเรียกสีแดงเป็นรอยมือให้เลือดสูบชีดไปทั่วร่างธาม ใช่ว่าเขาไม่รู้รสนิยมของตัวเองหรอก แต่เพราะคิดว่าเป็นวาฬถึงได้ไม่คิดปิดบังหรือเบามือ

 

เด็กใจดีที่ไม่รู้จักอันตรายไม่กลัวตายอยู่แล้ว

 

"หึๆ เด้งดึ๋งๆ"

 

แผล็บ

 

"อือออ พอ! อึ่ก พอเถอะ พอๆ พอได้แล้ว"

 

"นายสั่งฉันไม่ได้"

 

แผล็บ

 

ธามไล่ลิ้นไปตามสะโพกก่อนจะเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆขบเม้มเนื้อสีขาวราวซาลาเปา ร่างสั่นเทาที่ไร้ทางขัดขืนได้แต่กัดปากตัวเองจนได้เลือด ปล่อยให้มันหยดเลอะปากกับความอับอายที่ได้รับ

 

"ขอเช็คทุกส่วนเลยนะวาฬ"

 

"ไม่ อึ่ก"

 

ไม่ทันได้ตอบธามก็กัดก้อนซาลาเปานุ่มๆจมเขี้ยว ดูดให้ความเย็นช่วยบรรเทาอาการเจ็บได้ปค่เสี้ยวเดียวก็กลับมาทำรอยจูบไว้บนรอยกัดอีก

 

"คุณเป็นพวกซาดิสม์รึไง!!"

 

"หึๆ ถ้าฉันบอกว่าใช่ล่ะ"

 

"!!!"

 

สวบ

 

"อ๊ากกกก อึ่ก อือออ"

 

นิ้วเรียวสอดเข้าไปในรอยแยกระหว่างภูเขาสายใหมทั้งสองลูกส่งผลให้วาฬสั่นไปทั้งตัว แต่เพราะถูกกดอยู่กับเตียงนี้แหละ เลยทำได้แค่กัดปากตัวเองจนเลือดออก

 

"รัดแน่นแบบนี้...นายยังไม่เคยทำกับตรงนี้สินะ"

 

สวบ

 

"อั๊ค อืออ อึ่ก ขอร้อง เอาออกไป เอามันออกไป"

 

นอกจากจะไม่เอาออกแล้วยังดันเข้าไปลึกกว่าเดิมทุกครั้ง ยิ่งเข้ามาลึกเท่าไหร่วาฬก็เจ็บเสียดมากเท่านั้น เจ้าพนังภายในก็เอาแต่บีบรัดรุนแรงขึ้นๆกระตุ้นคนที่ยอมรับหน้าตาเฉยว่าเป็นคนซาดิสม์ได้อย่างดี

 

"ยิ่งทรมานฉันยิ่งชอบ"

 

"คุณมันบ้า!!! คนโรคจิต! ผมเป็นลูกน้องคุณนะ! อึ่ก คุณทำอย่างนี้กับลูกน้องทุกคนเลยหรือยังไง!?"

 

สวบ สวบ สวบ

 

"อาห์ อึ่ก อั้กๆ อ่า"

 

ความไม่คุ้นชินกับนิ้วยาวที่สอดลึกเข้ามาในตัวเรียกเสียงครางไม่เป็นภาษาแต่กลับเป็นธรรมชาติซะจนกระชากสติธามให้โน้มตัวลงไปกระซิบข้างๆหู

 

"ไม่ใช่กับทุกคน แต่เพราะเป็นนายต่างหากวาฬ เพราะว่าหน้าสวยๆของนาย เพราะผิวเนียนๆของนาย และเพราะเจ้ารูเล็กๆที่ตอดรัดนิ้วฉันอยู่นี้...หึๆ เหมือนฉันเจอขุมทรัพย์เลยล่ะวาฬ"

 

น้ำเสียงเรียบๆกับแววตาสัตว์ป่าตอกย้ำให้รู้ว่าไม่ว่าจะยังไงเขาก็ไม่มีทางหนีไปไหนได้แน่ๆ น้ำตาหยดโตก็รื้นขอบตา ก่อนจะไหลลงมาเป็นทางอย่างห้ามไม่อยู่

 

"ฉันจะสนุกกับร่างกายนายเอง"

 

ฟึ่บๆๆ

 

"อ๊ะๆ"

 

สะโพกกลมยกขึ้นตามนิ้วเรียวที่สอดเพิ่มเข้ามาเรื่อยๆจนเต็มช่องทาง หยดเลือดสะท้อนกับแสงไฟหยดลงบนเตียงช้าๆ

 

แผล็บ

 

"ทำนายเสียเลือดซะแล้วสิวาฬ ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ ทำใจให้ชินซะ"

 

ธามเลียขอบปากที่มีเลือดไหลซึมแล้วไล่จูบหัวไหล่ต่ำลงไปเรื่อยๆ

 

ฟึ่บ

 

ธามดึงนิ้วทั้งหมดออกมารวดเดียว ก้มลงเลียผลงานที่ตัวเองทำไว้จนสะอาด ก่อนจะนอนทับร่างเล็กที่กำลังสั่นเทา

 

"ฮึก...คุณมันซาดิสม์! ไม่มีใครทนคุณได้หรอก!"

 

กึก

 

หมับ

 

ธามกระชากร่างของวาฬขึ้นมานอนหงายทับมือที่มัดอยู่ข้างหลัง คร่อมทับร่างเล็กไว้แล้วกดจูบปิดริมฝีปาก

 

"อ๊ะ!"

 

แต่ธามก็ต้องชะงัก ผละปากออกมามองคนที่มีรอยเลือดเพิ่มหากแต่นั้นไม่ใช่เลือดของวาฬ ก่อนจะเลียเลือดที่ขอบปากตัวเอง

 

"หึๆ ดื้อนักนะ ฉันจะใจดีไม่ทำนายวันนี้ก็ได้ ถือซะว่าเป็นของขวัญเข้าบ้าน แต่วันต่อๆไป ฉันจะทำให้นายทรมานเหมือนตกนรกเลยล่ะ"

 

หมับ

 

ฟึ่บๆๆ

 

แก่นกายใหญ่ถูกกอบกุมด้วยมือของธาม ขยับรูดปลดปล่อยความปวดร้าวให้วาฬโดยที่เขาไม่ได้ร้องขอ

 

"อืออ อ๊าา อะ อะ อึ่ก"

 

ถึงจะพยายามกลั้นเสียงยังไง แต่ไอ้เสียงครางหวานก็หลุดลอดออกมาจากปากจนได้ เสียงหอบ เสียงคราง หน้าตาและท่าทางที่กำลังสุขสมพอๆกับทรมานของวาฬเป็นที่พอใจของธามมาก ทั้งถูกใจ และติดใจในเวลาเดียวกัน

 

"ปลดปล่อยออกมาเลย ฉันจะรับไว้เอง"

 

ฟลุบ

 

ธามก้มลงไปหมายจะจูบวาฬแต่เจ้าตัวเขากลับเบี่ยงหน้าหลบ จะเบี่ยงซ้ายธามก็ตาม จะเบี่ยงวาธามก็ตาม ไม่วายคนถูกมัดจะเสียเปรียบ ถูกจูบอยู่ดี ความทรมานที่ต้องทำเรื่องลามกกับเจ้านายที่เพิ่งเจอหน้ากันแค่วันเดียว

 

"อือออ อึ่ก อา ฮ้า ฮ้า"

 

ฟึ่บๆๆ

 

ธามก้มมองมือตัวเองและแก่นกายขนาดกลางที่กำลังพอดีมือ ขยับมือเร็วอีกนิดเจ้ากลางน้อยก็กระตุกแล้วปล่อยความปวดร้าวออกมา

 

"หึๆ ถูกทรมานแท้ๆ แต่นายก็ยังเสร็จได้ นายเองก็คงจะเป็นมาโซคิสม์สินะ"

 

"ไม่! ไม่ใช่!"

 

โดนทำขนาดนี้ไม่เสร็จก็ไม่ใช่มนุษย์แล้ว ใครจะด้านทานความต้องการของร่างกายได้

 

"งั้นเหรอ งั้นเรามาคอยดูกันว่านายเป็นเอ็ม หรือไม่เป็น"

อย่าลืมตามต่อนะครับผม

 http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1351482&chapter=3