ค้นหาบล็อกนี้

21/5/58

The Prince S Ep.3

หมับ
 
ธามจับมือวาฬไปสัมผัสใจกลางตัว เลียขอบปากเหมือนสัตว์ป่า ไม่วายกดจูบลงบนปากวาฬอีกทีโดยที่เจ้าตัวก็กำลังเคลิ้ม
 
จูบกับผู้ชายมันรู้สึกดี
 
"ทำให้หน่อยสิ"
 
นี้ไม่ใช่ประโยคคำสั่ง ไม่ใช่ประโยคขอร้อง หากเป็นประโยคเรียบๆที่วาฬจะทำตามก็ได้ จะปฏิเสธก็ได้ แต่มือที่วางอยู่ตรงกลางตัวตั้งแต่แรกกำลังปลดเข็มขัดเงาช้าๆ
 
เราต้องโดนยาแน่! นี้มันไม่ใช่ความต้องการของเราเลย!
 
ฟึ่บ
 
"ดี ใช้ปากนี้แหละ"
 
จะบอกว่านี้เป็นวิธีปิดปากหรือก็ไม่ใช่ อากาศที่ว่าอบอ้าวแล้วเริ่มระอุขึ้นเรื่อยๆ วาฬกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ลงคอ ขบฟันแน่นก่อนจะอ่อนลงเพราะมือที่สัมผัสอยู่ที่สะโพก
 
สวบ
 
"อย่า! โอเคๆ ทำแล้วๆ อย่าสอดเข้ามานะ!"
 
แก่นกายใหญ่ตั้งชันอยู่ตรงหน้า ขนาดที่ใหญ่กว่าของตัวเองสองเท่าเห็นจะได้จะเข้าไปในปากหรือ? ยิ่งคิดก็ยิ่งยึ๋ยๆ แต่มือที่เล่นซุกซนอยู่ที่สะโพก พร้อมที่จะทำให้สมองเขาขาวโพลนไร้สติก็เป็นเหมือนปลอกคอที่ล่ามวาฬไว้
 
หากไม่ทำ ก็จะเจออะไรที่หนักกว่านี้
 
ทำทั้งๆที่มีสติอยู่นี้แหละเกิดอะไรขึ้นจะได้ป้องกันตัวได้
 
"งั้นก็ทำเร็วๆสิ ถ้าถึงบ้านแล้วฉันจะไม่หยุดแค่นี้หรอกนะ"
 
วาฬกลืนน้ำลาย ข่มตาลงหลับ ก่อนจะยื่นมือสั่นๆไปสัมผัสส่วนใหญ่โตตรงหน้า กล้ามเนื้อร้อนผ่าวที่พอสัมผัสแล้วก็ไม่ได้น่าขยะแขยงอย่างที่คิด
 
"เร็วสิ"
 
รถเคลื่อนตัวออกไปแล้ว หากแต่ก็แค่พักเดียวก็ติดไฟแดงอีกครั้ง ให้เวลาคนลังเลที่กำลังตัดสินใจว่าจะทำดีหรือไม่ทำดี
 
หมับ
 
"เร็วๆเข้า เดี๋ยวก็ถึงบ้านพอดีหรอก"
 
ธามกดท้ายทอยวาฬลงไป ให้วาฬกลั้นใจอ้าปากรับส่วนใหญ่โตเข้ามาภายใน แต่บอกเลยแทนที่จะอ้วกซะ วาฬกลับมีความต้องการ
 
"อืม...เย็นแหะ"
 
ธามได้แค่คำรามในลำคอ ลูบท้ายทอยและกลุ่มผมเบาๆ ไม่น่าเชื่อว่ามันช่วยวาฬได้มาก ถึงจะไม่ชอบขี้หน้า แต่หากไม่ทำก็ไม่รู้ว่าอะไรจะตามมา
 
ฟึ่บๆๆ
 
"อืมม ห้อปากนิดสิ"
 
"อือออ ผมไม่เคยทำนี้ครับ! จะให้เชี่ยวก็ไปหาคนอื่นทำแทนสิครับ!"
 
สวบ
 
วาฬผละปากออกมาเถียง หากแต่หยดน้ำที่ไหลเยิ้มขอบปากกลับยิ่งเสริมให้ดูเซ็กส์ซี่เข้าไปอีก
 
"นายก็รู้สึกแล้วหนิ มานั่งนี้มา"
 
หมับ
 
ไม่ต้องขอความสมัครใจธามก็ดึงร่างของวาฬจนลอยขึ้นมานั่งตัก
 
"อืออออ"
 
เสียงครวญครางดังขึ้นข้างๆหูตอนที่ธามสอดมือเข้าไปในกางเกงของวาฬ ลูบคลำส่วนอ่อนไหวให้คนที่กำลังจะขัดขืนงอตัวซบไหล่อย่างไปไหนไม่รอด สองมือปัดป้องเต็มที่ หากแต่ก็ทำได้แค่จับมือใหญ่ขอลธามไว้
 
"ฮ้า ฮ้า ไม่ต้องมายุ่งกับผม!"
 
"ดื้อจริงนะ ฆ่าทิ้งซะหรอก"
 
กึก
 
"อย่าจับของผม..."
 
"ไม่ได้"
 
"ก็ผมไม่อยากให้จับหนิ"
 
"งั้นก็ทำเอง!"
 
ฟึ่บ
 
ธามไม่ได้ปล่อยมือจากเอวแต่อย่างใด เพียงแค่ควักส่วนอ่อนไหวของวาฬออกมาให้ได้หายใจและทักมายน้องชายตัวเอง
 
"อย่าลืมทำให้ฉันด้วย"
 
ขนาดที่แตกต่างหากแต่ความต้องการเท่านั้นที่เหมือนกัน วาฬอยากจะฆ่าตัวตายให้หายไปจริงๆ ก็เรื่องอะไรกันที่ต้องมาทำเรื่องน่าอายต่อหน้าคนอื่น แถมยังต้องทำให้ผู้ชายด้งยกันนี้อีก
 
แต่พอสบตา สมองก็ขาวโพลนขยับไปใกล้ๆจนแท่งเนื้อชนกัน สองมือกอบกำส่วนอ่อนไหวของทั้งคู่ หอบหายใจระรัว แก้มแดงขึ้นๆเพราะการกระทำร้อนๆ
 
นี้มันไม่ใช่ตัวเรา!! ไม่ใช่!!! วาฬไม่มีทางทำอย่างนี้แน่!! กูโดนเข้าสิง!!
 
"อือออ..."
 
"ซี้ดดด วาฬ อืมม"
 
พรวด
 

เมื่อพายุอารมณ์พัดผ่านไป คนที่ไม่อยากยอมรับความจริงอะไรทั้งนั้นก็ดึงผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดแท่งเอ็นของตัวเองและธามลวกๆ เก็บน้องชายเข้าที่แล้วลงไปนั่งที่เดิม


อย่าลืมตามต่อนะครับผม

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น