สวบ
โจไม่แม้แต่จะสบตาทาดิโอ้
ดึงแก่นกายของตัวเองออกมาก่อนจะดันขาทาดิโอ้ตั้งฉากกับเตียง
สอดส่วนใหญ่โตเข้าไปภายในตัวโดยที่ไม่คิดจะเบิกทาง
"อือออ อ๊าาาา"
ถึงจะกัดปากกลั้นเสียงแล้วก็ตาม หากแต่ก็ทำใจไม่ทัน
ถึงจะรู้ว่าโจจะทำอะไรกับตัวเอง แต่พอเจอเข้ากับตัวจริงๆแล้วมันก็เกินกว่าจะรับไหว
"ยัง มันไม่พอ"
ฟึ่บๆๆ
"อืออ อะ อะ อ๊าาาา โจ ผมเจ็บ โจ"
โจขยับสะโพกหนักแน่น
ความเสียวซ่านทางร่างกายไม่ได้ช่วยให้สมองโจขาวโพลนหรือปัดความคิดเรื่องที่ทาดิโอ้ปฏิเสธความสัมพันธ์
"ชิ ทำไม ทำไมกัน ทั้งๆหงุดหงิดขนาดนี้"
ฟึ่บๆๆ
"อะๆ อ๊ะ โจ พะ พอ อึ่ก ผมเจ็บ เจ็บจริงๆ ปล่อยผม
ปล่อยผมก่อน"
สวบ สวบ สวบ
ไม่คิดจะปล่อย และไม่คิดจะเบาแรง
เพราะอย่างนั้นแหละ
ร่างของทาดิโอ้ถึงได้ปวดร้าวไปพร้อมๆกับความเสียว
หากแต่ความเจ็บปวดมันมากเกินไปจนร่างกายจะทนรับไม่ไหว
กลิ่นคาวเลือดลอยแตะจมูกโจ ให้ดวงตาสีเลือดฉายชัดว่าต้องการ
ทั้งเรื่องบนเตียง และเลือดของทาดิโอ้
แผล็บ
รสชาติหอมหวานของเลือดผสมมันยังติดอยู่ที่ปลายลิ้น
ยิ่งคิดถึงโจก็ยิ่งกระหาย
บวกกับร่างของทาดิโอ้ที่นอนครวญครางอยู่ใต้ร่างและกลิ่นเลือดจากช่องทางที่ตัวเองกระหนำกระแทกอย่างไม่มีความอ่อนนุ่มจนมันฉีก
ฟึ่บๆๆ
"อึ่ก ฮ้า อ๊าาาา โจ มันเจ็บ มัน ฮ้า อ๊าาาาา"
แววตาฉ่ำน้ำที่พอสะท้อนกับแสงของพระอาทิตย์ตกแล้วมันยิ่งดึงดูดสายตาของโจเข้าไปอีก
"อึ่ก ซี้ดดด ทาดิโอ้ อืออ"
ยิ่งได้เห็นท่าทางของทาดิโอ้ ได้ยินเสียงของทาดิโอ้
ได้สัมผัสตัวของทาดิโอ้ โจก็ยิ่งหงุดหงิด
เป็นของฉัน เป็นของฉัน
นายต้องเป็นของฉันคนเดียว
"อึ่ก อ๊าาาา โจ มัน ฮึก มันเจ็บ"
พรวด
ช่องทางเล็กบีบรัดแน่นก่อนจะแสบไปทั้งช่องทาง
สองมือก็ได้แต่กำผ้าปูเตียงในขณะที่โจก็โน้มตัวลงไปหา
"เป็นของฉัน..."
ง่ำ
"อ๊าาาาากกกกก"
สิ้นเสียงที่บอกว่าให้เป็นของโจ
ทาดิโอ้ก็กรีดร้องเสียงลั่นคฤหาสน์
ทำเอาคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องนอนอยากจะพังประตูเข้าไปช่วย
แต่จากที่ฟังๆมาตั้งแต่ต้นเข้าไปตอนนี้ก็ได้เห็นช็อตเด็ดของเจ้านายน่ะสิ
"อืมมม อืมมมม"
"อ๊ากกก ฮึก ฮือออ โจ ฮือออ โจ"
หมับ
ทาดิโอ้จิกเล็บลงบนแผ่นหลังของโจระบายความเจ็บปวดที่โจมอบให้
ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ความเจ็บปวดที่โจมอบให้ก็เป็นเรื่องจริง
กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง
หากแต่คนที่กำลังดูดเลือดที่เนินหน้าอกของทาดิโอ้ก็ไม่ได้สนใจ
ฝังเขี้ยวลงไปลึกกว่าเดิม ให้ทาดิโอ้ปล่อยน้ำตาลงมาเป็นสาย
"ฮึก ฮืออออ โจ ผมเจ็บ อึ่ก ฮืออออ เจ็บ"
ดวงตาแดงฉานจ้องมองดวงตาของทาดิโอ้อย่างมีความหมาย
เลือดหยดแล้วหยดเล่าหยดลงบนผ้าปูเตียงจนแดงฉานไปหมด
"ฮือออ ฮึก ฮือออ โจ ผมเจ็บ พะ พอได้หรือยัง อือออ ฮ้า ฮืออออ ได้โปรด หยุดที
ผมเจ็บ"
กึก
ดวงตาฉ่ำน้ำเรียกสติของคนที่ดูดเลือดทาดิโอ้ไปเกือบหมดตัว
แถมยังฝังเขี้ยวลงไปซะลึกเลือดถึงได้ไหลไม่หยุด
อย่าลืมตามต่อนะครับผม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น