สวบ
คำว่าอย่าของวาฬคงใช้ไม่ได้ผลกับธาม เพราะยิ่งพูดคำว่าอย่า
ธามก็ยิ่งอยากเปลี่ยนให้เป็นคำอื่น
ปลายนิ้วที่ใหญ่ถึงใหญ่มากๆก็สอดเข้ามาภายในตัวพร้อมกันถึงสองนิ้ว
แค่เข้ามาวาฬก็รู้สึกจะแย่ แต่นี้ธามดัน…เริ่มแยกปลายนิ้วไปคนละทาง!
ทั้งขยายปากทาง! และก็ดึงเข้าออกต่อเนื่องไม่หยุดพัก
คนที่จะตายจริงๆก็วาฬนี้แหละ!
"อึ่ก...อืออออออ"
สวบ สวบ สวบ
"หืม? ดีไหม?"
"ดีบ้าอะไร! เอาออก ฮ้า ฮ้า เอาออกไป!"
"หืม?"
"อือออ อ๊าาาาา"
แล้วก็เป็นวาฬที่ส่งเสียงลอดไรฟันออกมา ใช่ว่ามันจะเจ็บอย่างเดียว
แต่เพราะเขาเคยโดนมาก่อน ไอ้ช่องทางด้านหลังมันเลยรู้สึกอย่างอื่นด้วย
มันดีกว่าครั้งที่แล้วซะอีก
"อืออ อะ อ๊าาาา ยะ อย่า.."
"ร่างกายนายไม่บอกอย่างนั้นนะ"
นิ้วยาวยังคลึงยอดอกสีสวย วนปลายนิ้วรอบๆ ก่อนจะสกิดแรงๆให้วาฬเชิดอกรับ
สะท้านเยือกไปทั้งตัวกับความรู้สึกซ่านที่ธามมอบให้
ฟึ่บๆๆ
"อืออ อะ อ๊าาา"
ยิ่งข้างล่างเริ่มควานหนักขึ้น วาฬก็สติหลุด ครางไม่เป็นภาษา
ไม่สนแล้วว่าน้ำหวานจะไล่เลอะขอบปากมากแค่ไหน
"นะ อย่า อะๆ อย่า..."
ฟึ่บ
"อ๊ะ...หยุดทำไม..."
กึก
ปากก็บอกว่าอย่า แต่พอธามดึงนิ้วออกวาฬก็ถามขึ้นมาว่าหยุดทำไม
ให้คนร่างสูงกระตุกยิ้ม แยะหว่างขาออกกว้างก่อนจะโน้มตัวไปคร่อมทับ
"ตกลงจะให้หยุด หรือไม่ให้หยุด หืม?"
พูดอะไรไปว่ะเนี่ย!!
"...คนดื้อๆอย่างนายต้องเจอคนอย่างฉัน"
สวบ
"อ๊าาากกกกก เอาออกไปๆ!! มันเจ็บ! อ๊าาาากกกกก"
วาฬแหกปากลั่นประหนึ่งจะคลอดลูก สองมือที่แรกๆก็นิ่งดีอยู่หรอก
บัดนี้กำลังกระชากขาดใจจนเชือกมันครูดกับเนื้อแดงไปหมด
หมับ
"อย่าดิ้น ยิ่งดิ้นมันก็จริงเจ็บนะ!"
"ก็เอาออกไปสิ!! อ๊าาาากกกกก"
ถึงช่องทางเล็กจะถูกแทนที่ด้วยแท่งร้อนมาหลายนาทีแล้ววาฬก็ยังแหกปากร้องลั่นคฤหาสน์
สะโพกก็ขยับหนี แต่ก็ทำได้แค่ให้มันครูดพนังมากกว่าเดิม
แทนที่จะชินมันก็ยิ่งเจ็บน่ะสิ
"เอาออกไปๆ!!! อ๊าากกก อืออออ"
เมื่อรำคาญเต็มทนธามก็ปิดปากด้วยริมฝีปาก
สอดลิ้นไปควานภายในดึงความสนใจจากวาฬ
"อืออออ"
และก็ได้ผล เมื่อวาฬนิ่งไปแล้ว
ธามถึงได้ปล่อยข้อมือที่เริ่มกลัวแล้วว่ามันจะแดงไปกว่านี้
ขนาดมือถูกมัดยังฤทธิ์ขนาดนี้ มือครบ คงต้องเหนื่อยคูณสองซะแล้ว
"อือออ!! อือออ"
"บอกว่าอย่าดิ้นไง ผ่อนคลายซะมั้งสิ"
"คุณลองเองไหมล่ะ!!?"
ฟึ่บ
"อ๊าาากกกก"
ประชดมาธามก็ลงโทษ หากแต่รู้แล้วว่าต่อปากต่อคำไปก็เสียเวลา
อย่างวาฬต้องให้รู้สึกและจดจำด้วยร่างกายถึงจะเข้าใจ
แต่การที่ขยับสะโพกหนักๆครั้งเดียวมันเหมือนจะฉีกร่างวาฬให้เป็นชิ้นๆ
ถึงขั้นร้องลั่นแล้วกัดริมฝีปากตัวเองซะเต็มแรง
แผล็บ
"อย่าทำร้ายตัวเองสิ"
ปลายลิ้นตวัดเลือดสีสดของคนข้างล่างเข้าปาก
พรมจูบตามแก้มขาวโดยที่มือก็บีบคลึงสะโพกให้ผ่อนคลาย
แต่ไอ้พนังนุ่มที่เดี๋ยวรัดเดี๋ยวตอดมันกลับบอกว่าวาฬพร้อมแล้ว
ถึงได้ยืดตัวขึ้น
สองมือจับหัวเข่าวาฬให้แยกออกกว้างเลียริมฝีปากกับภาพตรงหน้า
แท่งร้อนที่สอดเข้าไปไม่ถึงครึ่ง แก่นกายหน้ารักที่แข็งขืนขึ้นเพราะเขา
ไล่ขึ้นไปจากไรขนหน้าท้องที่แข็งเป็นก้อนก็ยั่วสายตา
หรือจะเป็นแผงอกที่ไม่เล็กไม่ใหญ่ เหมาะกับผู้ชายวัยทำงาน
ลำคอที่มีรอยแดงที่เขาเป็นคนทำ
ริมฝีปากสั่นระริกและแววตนที่กำลังมองเขาอย่างคาดหวังและคับแค้นพร้อมๆกัน
ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดึงดูดเขาได้เป็นอย่างดี คนนี้แหละ
เมียในอนาคตของเขา
สวบ
"อึ่ก...อืออออ....อ๊าาากกกกก"
สะโพกเล็กบิดเร้าๆกับแท่งเอ็นที่เริ่มเคลื่อนเข้ามาภายในจนสุด
ถึงจะพยายามกลั้นเสียงไว้แล้วมันก็ทำไม่ได้นาน
แค่โคนเข้ามาจนสุดวาฬก็ร้องลั่นอีกครั้ง
ถึงธามจะกดแช่ให้เคยชิน แต่ใครมันจะไปชินกับไอ้มังกรยักษ์นั้นไม่ทราบ!
"เป็นไง...เงียบเลยรึไง หึๆ"
เป็นผลลัพธ์ที่หน้าพอใจ หลังจากคิดอยู่นานว่าจะลงโทษยังไงให้จำ
จะได้ไม่หนีไปไหนอีก ก็ลองเสี่ยงดู ว่าจะเล่นบทเศร้าหรือบทโหดใส่ จะวิธีไหนก็ได้
ธามขอแค่ให้วาฬอยู่กับเขา
แล้ววิธีนี้ก็เห็นผลชัด เส้นชัยก็ไอ้พนังนุ่มที่ตอดน้อยตอดใหญ่นี้ไงล่ะ
"ขยับล่ะนะ"
"อึ่ก อือออ อะ อะ"
คนที่ไม่คุ้นชินสบัดหน้าไปมา
มือกำกันแน่นกระตุกหลายๆหวังให้เชือกที่ผูกไว้คลายออกบ้าง แต่ก็ไม่เลย
เลยได้แค่กัดฟันทนความเจ็บปวดที่อีกฝ่ายมอบให้
ฟึ่บ ฟึ่บ
"อ๊าาาา อะ อ๊ะ...อือออ"
แต่ไอ้ความเจ็บปวดที่เขาต้องกัดฟันทนมันกลับเริ่มดีขึ้น
ดีขึ้นเพราะมีความรู้สึกบางอย่างมาแทนที่ หนึ่งเลย คือมันเสียว
สองคือมันซ่านไปทั้งตัว
"อืม...ไม่คิดว่าจะดีขนาดนี้…"
คนที่เม้มปากข่มตาอยู่ข้างบนพึมพัมเบาๆ ขยับช่วงล่างเป็นจังหวะเดียวกัน
ไม่ได้รุนแรงหรือเร่งเร็วจนเขารับไม่ไหว
"อือออ อ๊ะ....พะ พอแล้ว..อือออ พอที..."
"หืม? เรายังไม่ไปถึงไหนเลยนะ.."
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
"อ๊ะ! อะ อะ อาห์ ซี้ดดด พะ พอ!! คุณธาม!…"
แล้วเหมือนจะแกล้งกัน ธามเลยเร่งจังหวะให้เสียงครางวาฬครางติดต่อกัน
ก่อนจะกดแช่แล้วขยับช้าๆให้วาฬตามอารมณ์ไม่ทัน
"ฮ้า ฮ้า...อ๊าาา อืมมมมมม อือออ...อะ อะ อ๊ะ...ซี้ดดด คุณ!
อย่าทำแบบนี้!"
เห็นว่าสนุกหรือยังไง ธามถึงได้เร่งจังหวะเร็วขึ้นโดยไม่บอกไม่กล่าว
ให้วาฬครางเสียงหลงอีกครั้ง สบตามองอย่างตัดพ้อแต่กลับทำอะไรไม่ได้
ถูกมัดอยู่ใครมันจะไปทำอะไรได้!
"แบบไหน แบบนี้เหรอ?"
ฟึ่บๆๆๆ
"อ๊ะ อะ อ๊าาาาา อย่า! อะ อะ ยะ อย่า อะ อ๊าาาาาา"
เสียงครางไม่เป็นจังหวะส่งผมมาจากสะโพกที่กำลังกระแทกถี่รัวไม่ให้พักหายใจ
เมื่อวาฬเริ่มรู้สึกร่วม ธามก็ไม่คิดจะไปทัวร์สวรรค์คนเดียว
ต้องจูงมือคู่ขาไปด้วย
"อ๊าาาาา อร๊าาางงงง อะ อะ ซี้ดดดดด"
"ซี้ดดดด วาฬ...อืมมม"
ธามช้อนมือไปใต้ขาประคองให้พาดบนไหล่ ไม่ลืมที่จะขยับรัวๆ
เขาก็เพิ่งรู้ตัวว่าชอบเสียงครางคู่นอนก็วันนี้
หรือเพราะชอบเสียงของวาฬกันนะ?
"คุณ! อืออ อะ อะ อ๊าาาา"
"เฮ? เจ้าหนูของนายมันแฉะจังเลยนะ"
หมับ
"อึ่ก...อ๊าาา ยะ อย่า อย่าจับ!!"
"ไม่จับนายจะเสร็จได้โดยที่ฉันทำแค่ข้างหลังหรือไง?"
"อึ่ก..."
วาฬถึงกับพูดไม่ออก ข้างหลังมันรู้สึกดีก็จริง
แต่เขาก็ไม่ใช่พวกที่ชอบให้ใครมายุ่งกับข้างหลังตั้งแต่แรก
แต่แม่งตอนนี้เขากำลังรู้สึกโคตรดีตอนที่ถูกบุกรุกจากข้างหลัง
ต้องยอมรับว่าไอ้แท่งเอ็นร้อนๆที่ครูดกับพนังได้ในมันทำเขาซี้ดขนาดไหนไม่อย่างนั้นเขาไม่ครางเสียหมาอย่างนี้แน่
แต่ก็ยอมรับกับตัวเองเท่านั้น!
เพราะมันจะไม่มีครั้งต่อไป!
ฟึ่บๆๆ
"อ๊าาาา อะ อะ อืออออ"
แล้วด้วยมือใหญ่ที่ใช้แค่ข้างเดียวก็กุมของเขาไว้หมด
ลองคิดในทางกลับกันแล้วสองมือของวาฬยังกุมไปได้แค่ปลายๆ
ขนาดไม่ได้ต่างหรอก มือเขาใหญ่ต่างหาก!
หมับ
ฟึ่บๆๆ
วาฬคงไม่รู้ตัวหรอกว่าในวินาทีที่คิดว่าไม่มีครั้งต่อไปสายตาเขามันฟ้องว่าเขายอมแล้ว
แล้วมันน่ารัก จนธามยกมือไปคร่อมหัว กดกายเข้าออกแรงๆจนตัววาฬโยกคลอนไปด้วย
"อือออ อืมมม วาฬ อืมม"
"อ่ะ อะ อะ ซี้ดดด อ๊ะ อ๊าาาาาา"
ฟึ่บๆๆๆ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้อง
ในขณะที่เสียงครางดังลอดประตูไปเข้าหูทั้งการ์ดทั้งแม่บ้าน
บอกตรงๆเลยว่ารู้เรื่องว่าทำอะไรกันถึงขั้นไหนเลยล่ะ
แต่ที่แตกต่างก็มี ส่วนใหญ่จะได้ยินแค่เสียงคู่ขา
แต่นี้เจ้านายใหญ่กลับคำรามให้ได้ยินตั้งหลายครั้ง
"อืมมม"
ริมฝีปากอวบอิ่มถูกครอบครองอีกครั้งและอีกครั้ง ใบหน้าเหลาเบี่ยงหลบให้ได้องศา
กดจูบอย่างพอใจปากที่พ่นคำด่าออกมาสารพัด
สะโพกไม่ได้หยุดเคลื่อนไหวแต่อย่างใด
ฟึ่บๆๆๆ
แล้วก็รุนแรงและเร็วขึ้นให้รู้ว่าใกล้จะถึงจุดสุดยอด
ในขณะที่รูดรั้งแก่นกลางลำตัวให้วาฬเกร็งหน้าท้องไปอีก
"อืออ แฮ่กๆ อ๊าาาา คุณธาม ผมไม่..."
"อืออ ซี๊ดดดด"
พรวด
ความร้อนวาบที่ฉีดพ่นเข้ามาในตัวทำวาฬเบิกตากว้าง
ก่อนจะก้มลงไปมองจุดเชื่อต่อที่หากมองขึ้นมาหน่อยก็จะเห็นรอยเลอะของตัวเองตรงหน้าท้อง
"นี่ นี่คุณ...ไม่ได้ใช้ถุงเหรอเนี่ย"
"หึๆ รู้สึกตัวเอาป่านนี้ถ้านายเป็นผู้หญิงคงท้องไปแล้วมั้ง"
ฟึ่บ ฟึ่บ
"อึ่ก อืออ ทำอะไรของคุณอีก"
"อะไร...นี้คิดว่าฉันจะหยุดอยู่แค่นี้เหรอ?"
"ห้ะ? ยะ อย่านะ อย่านะคุณ"
เสียงนี้ดังมาลอดช่องประตูไปเข้าหูใครหลายๆคนอีก แต่ก็คิดว่าคงเป็นเรื่องปกติ
น่าสงสารก็แต่วาฬที่ต้องรองรับอารมณ์คนอย่างธาม
แล้วบทรักของพวกเขาก็เริ่มต้นขึ้นอีกหลายๆรอบ
ท่าทางที่ยังติดดื้อไม่ยอมอยู่บ้าง แต่ก็ให้ความร่วมมือดีตลอดการร่วมรักรอบต่อๆมา
อย่างนี้เรียกว่ายอมกันแล้วหรือเปล่า?
............................................................
อย่าลืมอ่านต่อด้วยนะครับผม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น