จะไม่ให้หน้าแดงคงไม่ได้ ลูเซียโน่ไล่จูบไล่เลียไปทั่วขา
แล้วค่อยๆสูงขึ้นมาเรื่อยๆแบบที่อลิซต้องเชิดหน้ามองสามีด้วยแววตาแสนรัก
"อลิซ...เจ้าหญิงของผม"
ไม่ว่าใครจะว่ายังไงลูเซียโน่ก็ยังยืนยันว่าตัวเองเป็นแวมไพร์ที่หลงใหลมนุษย์ที่สุดในโลก
เขาคนนี้ที่เป็นแวมไพร์แท้ๆ แต่กลับหลงรักมนุษย์ แล้วก็พร้อมจะตายแทน ไม่สิ
พร้อมที่จะตายไปด้วยกัน
ลูเซียโน่ไล่ขบเม้มผิวเนื้อขึ้นไปถึงหัวเข่า
สองมือลูบน่องขาขาวๆแล้วสอดมือเข้าไปใต้กระโปรงให้อลิซหุบขาพร้อมกับจับแขนลูเซียโน่
"...มันน่าอาย"
"หึๆ คุณน่าอายได้น่ากินมากครับลิซ ขอผมดูคุณมากกว่านี้เถอะครับ"
ฟลุบ
กางเกงชั้นในตัวจิ๋วถูกดึงร่นลงไปกองกับพื้น ตวัดออกจากขาโยนไปอีกทาง
ให้อลิซหน้าแดงแจ๋มือดันกระโปรงอย่างอายจัด
หมับ
"ผมจะมุดกระโปรงคุณเดี๋ยวนี้แหละ..."
ฟลุบ
ไม่พูดเปล่าลูเซียโน่ก็จับข้อมืออลิซก่อนจะมุดเข้าไปใต้กระโปรงจะเอ๋กับแก่นกลางกายที่เริ่มชูชันขึ้นมาเพราะแรงจูบ
"อื้อออ ลูเซีย...อย่าทำตรงนั้น..."
อลิซได้แค่กัดปาก ตอนที่ลูเซียโน่เป่าลมใส่ช่องท้องและจุดอ่อนไหว
มือใหญ่ยังนวดคลึงก้นเนียนของอลิซอีก
เลยได้แค่ดึงกระโปรงเลิกขึ้นมาจนถึงเนินหน้าอก
ลิซก็อยากเห็นหน้าคุณเหมือนกัน
สวบ
"อึ่ก...ฮ้า อ๊าาาา ลูเซีย...ตรงนั้นมัน.."
เป็นครั้งแรกที่อลิซได้สัมผัสกับความหวาบหวามที่เกิดจากริมฝีปากของคนอื่น
ลิ้นร้อนที่กำลังเกี่ยวพันส่วนเปล่า
มือที่ค่อยๆเลื่อนไปเกลี่ยนิ้วตรงบริมเวณปากทางสร้างความปั่นป่วนในร่างกายให้อลิซได้มากโข
ฟึ่บๆๆ
ยิ่งเห็นว่าอลิซชอบลูเซียโน่ก็ยิ่งขยับใบหน้ามากขึ้น
ใช้ริมฝีปากรูดรั้งให้ความสุขแก่ร่างของเมียที่สั่นเทาไปด้วยความเสียว
"อึ่ก อืออ อะ อะ"
หมับ
เพราะอย่างนั้นอลิซถึงกับสอดนิ้วไประหว่างกลุ่มผมนิ่ม
ขย้ำขยี้ระบายความเสียว
"อึ่ก อือออ ลูเซีย...พะ พอแล้ว คุณลุกขึ้นมา...อึ่ก"
เสียงสั่นพร่าที่ไม่อยากจะเอาเปรียบสามีมือกุมหัวไหล่แล้วดันเสื้อสูทออกจากตัวแบบที่ลูเซียก็ผละออกมาถอดสูทชั้นนอกแล้วคลานขึ้นเตียงไปคร่อมร่างภรรยาที่สวยเป็นพิเศษในคืนแต่งงาน
"คุณยั่วผมหรือครับ"
"...ถ้าคุณจะมองอย่างนั้น..."
สวบ
สิ้นเสียงหยอกล้อ
ลูเซียโน่ก็ส่งปลายนิ้วเข้าในช่องทางเล็กๆที่เริ่มขยับขยายเพียงแค่เข้าปลุกปั่นไม่เท่าไหร่
อลิซเกิดมาเพื่ออยู่ในตำแหน่งนี้
"คุณไม่เจ็บนะครับ"
"ไม่...ลิซไม่เจ็บ ลูเซีย อึ่ก อืออ คุณเองก็จะไม่ไหว..."
ฟึ่บ
ความซุกซนของคุณภรรยาที่ยกเข่าขึ้นถูกับส่วนกลางลำตัว
เจ้าแก่นกายที่ร้อนระอุพร้อมที่จะมุดถ้ำหลังจากที่ลูเซียโน่ควบคุมตัวเองมาตลอด
"ผมอาจจะทำร้ายคุณจริงๆนะครับ"
"อืออ ไม่ต้องห่วง...คุณไม่ปล่อยให้ลิซตายอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?"
"ลิซ รักคุณ ผมรักคุณที่สุด"
ความเชื่อใจที่แสดงออกมาทางแววตาและการกระทำไม่อาจทำให้ลูเซียโน่ควบคุมตัวเองได้อีก
ยืนเข่าดึงเนคไทน์ออกจากคอ ปลดกระดุมแล้วมองภาพน่ามองของภรรยา
ผมยายสยายไปกับเตียง สองมือปัดป่ายไปทั่วหากแต่ไม่ได้ดูเกะกะสำหรับเขา
ริมฝีปากเผยอขึ้นสลับกับขบเม้มหุบอากาศเข้าปอด ดวงตาหวานเยิ้มกับแก้มแดงๆ
ลำคอระหงที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อหวานๆที่สะท้อนกับแสงจันทร์ยิ่งขลับให้อลิซในชุดเจ้าชายโดดเด่นขึ้นไปอีก
"คุณเป็นผู้ชายที่สวยที่สุดในโลกครับอลิซ เจ้าหญิงของผม"
ฟึ่บ
ลูเซียโน่ไม่อยากจะเชื่อตัวเองว่าจะคลั่งได้มากขนาดนี้
ถึงขั้นดึงชุดแต่งงานที่ตัวเองตั้งใจหามาให้เมียออกอย่างไม่ใยดี
เขารู้แค่ว่าร่างเปลือยเปล่าของอลิซจะต้องสวยกว่านี้
และมันก็จริง แค่เขาเห็นร่างเปลือยเปล่าของอลิซ ลูเซียโน่ก็ลืมทุกอย่าง
มีเพียงแท่งร้อนระอุที่ร้องเรียกให้ร่างกายของลูเซียโน่ขยับไปเอง
ตั้งแต่ซุกไซร้ซอกคอขาว ขบเม้มสร้างรอยแดงอย่างนุ่มนวล
มือสะบัดเสื้อผ้าออกจากตัวเองก่อนจะสอดผสานเข้ากับมือของอลิซ
"ฮ้า ฮ้า ลูเซีย...รัก รักคุณ"
"ผมก็รักคุณเจ้าหญิงของผม"
สวบ
"อึ่ก...อือออ อืมมม"
แม้จะรู้สึกเจ็บเสียดอยู่บ้าง
แต่อลิซก็ไม่ใช่พวกที่จะมาสนใจอะไรเล็กน้อยพวกนี้
เจ็บมากกว่านี้ก็เคยสัมผัสมาแล้ว
หมับ
สองขาตวัดเกี่ยวรอบเอวให้ลูเซียโน่ยกยิ้มร้ายยันตัวขึ้นสบตาแล้วเริ่มขยับให้แท่งเอ็นสอดเข้าไปลึกกว่าเดิม
ช่องทางเล็กที่ตอดรับและกลืนกินตัวตนของลูเซียโน่จนเขาต้องร้องซี้ดๆ
ไม่ต่างจากอลิซที่เริ่มมีหยดน้ำเอ่อล้นดวงตา แต่ก็ยังครางเสียงหวานไม่ขาด
"อื่ออออ ลูเซีย...อึ่ก..."
"คุณโอเคนะ"
"อะ อืมมม คุณจะอะไรกับลิซก็ได้...อืออ อาห์ รุนแรงแค่ไหนก็ได้ อืมมม
จะแบบไหนก็ได้ทั้งนั้น"
อลิซที่ไม่ได้ชอบความรุนแรงเป็นพิเศษ เพียงแต่ถ้าเป็นความต้องการของลูเซีย
อลิซจะยอมทำทุกอย่าง
ฟึ่บๆๆ
เพราะคำพูดนั้นแหละ ลูเซียโน่ถึงได้ทนต่อไปไม่ไหว
ขยับสะโพกรุนแรงแบบที่เจ้าสาวสดๆร้อนๆได้แค่คราง
สะโพกยกขึ้นสูงในขณะที่วางขาขนานกับพื้นเตียง
"อึ่ก อือออ ลูเซีย ซี้ดดด อือออ อะ อืมมม"
หมับ
มือเท้าจิกลงบนเตียง ไม่ต่างจากลูเซียโน่ที่กำลังเมามันส์
หากแต่ก็ไม่ลืมที่จะอ่อนโยนแล้วก็ถนุถนอมร่างกายนี้ที่สุด
มีความสุขแบบที่อลิซก็มีความสุขกับเขาด้วย
"อร๊างงงงง ตรงนั้น"
"หืม? หึๆ ผมเจอแล้วนะครับ จุดเสียวของคุณ"
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
ลูเซียโน่กดย้ำจนกระสันภายในให้อลิซแอ่นสะโพกขึ้นสูง เชิดหน้าสะบัดไปมากับหมด
ผมสยายก็สะบัดตามหากแต่กลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้แวมไพร์หล่อร้ายยิ่งกระแทกเข้าแต่จุดนั้น
"อึ่ก อะ อะ อ๊าาาาา ไม่ได้นะ อึ่ก ลูเซีย อึ่ก ถ้าทำอย่างนั้น
ลิซจะ..."
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
"หืม? ครับ จะอะไร อึ่ก อาห์ จะอะไรครับ?"
"อืออออ อะ อะ ลูเซีย ลิซไม่ไหว อึ่ก...อือออ"
พรวด
แล้วอลิซก็สามารถเสร็จได้ โดยที่ไม่ต้องแตะต้องส่วนนั้นเลยด้วยซ้ำ
ความน่ารักที่ลูเซียโน่ยิ้มให้ ก่อนจะประคองแก้มแล้วโน้มหน้าลงไปหา
"ลิซน่ารักมาเลยครับ"
"อื้มม"
ริมฝีปากแตะกันเบาๆก่อนจะเริ่มบดขยี้รุนแรงแบบที่อลิซต้องเบี่ยงหน้าเพื่อให้ได้องศาแล้วตอบโต้พ่อหนุ่มแวมไพร์ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี
จูบเร้าร้อนที่ถึงจะร้อนแรงแค่ไหนก็ยังคงความอ่อนนุ่มและอ่อนโยนไว้
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
"อึ่ก อือออ ลูเซีย"
หมับ
มือเรียวเอื้อมไปคลองคอลูเซียโน่ สองขาแยกออกให้ลูเซียโน่ขยับได้ถนัดถนี่
ความอ่อนโยนที่ส่งผ่านเข้ามาในตัว ความรักที่แสดงออกทางร่างกาย
ความต้องการที่เกิดมาจากความโหยหา
"ลิซ อือออ เจ้าหญิงของผม อืมมม"
ฟึ่บๆๆ
"อ๊าาาาาา"
พรวด
แล้วอลิซก็ต้องครางเสียงหวานอีกครั้งเมื่อรับรู้ถึงความร้อนที่พุ่งเข้ามาในตัว
"ขอโทษครับ ผมปล่อยข้างในไปซะแล้ว..."
"อือๆ ไม่เป็นไร...รู้สึกดี...ออก"
ฟึ่บ
แก่นกายใหญ่ถูกดึงออกมาตั้งหลัก
สองมือจับเข่าก้มมองช่องทางที่ขมิบถี่ๆพร้อมกับน้ำรักสีขาวที่ค่อยๆไหลตามออกมา
ฟึ่บ
"อย่าจ้องขนาดนั้นสิ"
ภาพที่อลิซหน้าแดงก่ำ มือหนึ่งพาดอยู่เหนือหัว
อีกมือปิดช่องทางเล็กๆและแก่นกายตัวเอง
ตัวแดงๆกับเสียงหอบหนักๆมันโดนใจลูเซียโน่อย่างแรงให้คลานไปคร่อมเหนือหัว
"คุณน่ารักมากๆเลยครับ"
"คืนนี้คุณพูดคำนี้มามากกว่าสืบรอบแล้วมั่งลูเซีย"
ฟอด
"ก็มันจริงนี่ครับ คุณน่ารักมาก"
"นั้นไง คุณพูดอีกแล้ว"
"หึๆ คุณน่ารักมาก"
เมื่อถูกชมติดๆกันอลิซก็อายม้วน แต่ก็ยังสบตากับลูเซียโน่ไม่ยอมหลบ
รอยยิ้มที่บอกว่าดีใจกับการมีเซ็กส์ในคืนแต่งงานมันทำให้ลูเซียโน่ดีใจไปด้วย
"...ลูเซีย...ก็น่ารัก"
"หึๆ แล้วผมก็รักคุณมากครับ เจ้าหญิงของผม"
...................................................................
แสดงความคิดเห็นได้ที่นี้นะครับผม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น