แล้วเพราะเสียงนี้แหละที่เริ่มทำให้ปุริมถูกดึงเข้าไปในโลกของเรื่องใต้สะดือ
จะหยุดก็ไม่ทันเสียแล้ว มีแต่จะมากขึ้น มากขึ้นเท่านั้น
"อืออออออ อึ่ก"
ฟึ่บ
แล้วเพราะสีหน้าที่ได้อารมณ์ของน้ำปั่นนี้แหละที่ทำให้พีขยับไปคร่อมทับตัวน้ำปั่น
ไอ้รู้น่ะรู้ว่าผิด แต่มันควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วจะให้ทำยังไง
"อืมมม อ๊าาาา"
พีแตะผิวเนื้ออย่างสำรวจ
จับตรงนั้นตรงนี้แล้วนั้นมันทำให้น้ำปั่นยิ่งแสดงสีหน้าที่พีได้เห็นจากคู่ขาของตัวเองบ่อยๆ
"พึ่งรู้ว่าเวลาครางแล้วจะน่ามองขนาดนี้"
เจ้าของแววตาดุดันที่กำลังฉายแววชอบใจเลียขอบปากก่อนจะเลื่อนมือต่ำลงไปเล่นกับตุ่มไตสีชมพูนุ่มนิ่ม
"อ๊าาา"
กึก
ถึงจะมันมียังไงแต่พอเจอสายตาหวานเยิ้มของน้ำปั่นที่มองอยู่ก็ชะงักได้เหมือนกัน
"อือออ ฮ้า ฮ้า จารย์..."
ก็ว่าจะหยุดมืออยู่หรอกถ้าน้ำปั่นโวยวาย
แต่แค่เรียกเสียงสั่นแล้วยกมือขึ้นพาดหน้าผากนี้สิมันทำให้พีกลืนน้ำลาย
แบบนี้เรียกยอมใช่ไหม
เห็นอย่างนั้นแล้วพีก็เลื่อนมือต่ำลงไป
แล้วก็แน่นอนว่าเป้าหมายคือแก่นกลางกายที่น้ำปั่นยังหนีบไว้แน่นจนต้องขยับลงไปคร่อมต่ำ
"อ๊าาาาา ฮ้า ฮ้า"
กึก
แต่แล้วคลื่นความต้องการของพีก็ต้องขาดสะบั้นเมื่อสัมผัสกับของเหลวใต้กางเกง
ดึงมือกลับสำรวจอยู่แว๊บเดียวก็เข้าใจทันทีก่อนจะมองหน้าคนหลับที่หอบแฮ่กๆทั้งๆที่ปุริมเริ่มสัมผัสได้ยังไม่ถึงสิบนาที
"นายเป็นพวกเสร็จเร็วสินะ"
รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนหน้าอาจารย์แพทย์หนุ่ม
ความคิดที่จะลักหลับน้ำปั่นมันแล่นออกจากหัวไปหมดแล้ว แต่กลับแทนที่ด้วยความคิดใหม่
ที่น้ำปั่นคงจะลำบากให้อนาคตข้างหน้า
ชักจะสนใจนายแล้วสิ เจ้าตัวแสบจอมปั่นป่วน
ครั้นจะทำต่อหรือก็ไม่มีอารมณ์
เล่นเสร็จใส่หน้ากันแบบนี้ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยก็ทำให้พีนึกพอใจเหมือนกัน
แค่ลูบๆคลำๆก็เสร็จได้เขาคงจะมีเซ็นส์
หรือเพราะเจ้าน้ำปั่นมันอ่อนไหวง่ายกันแน่นะ
.............................................
แสดงความคิดเห็นได้ที่นี้เลยครับผม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น